Lokomotywa BR 232 i 233

Lokomotywa spalinowa de facto jest lokomotywą elektryczną, ponieważ silnik spalinowy napędza prądnica, a ta poprzez prostownik dostarcza prąd stały do silników trakcyjnych. Lokomotywa BR 232 to niemiecka seria lokomotyw spalinowych pierwotnie znana jako DR Baureihe 132, która po zjednoczeniu Niemiec została zaklasyfikowana jako BR 232. Jest to lokomotywa towarowa, zaprojektowana do ciągnięcia pociągów towarowych, ale kursowała również z pociągami ekspresowymi. Lokomotywy te, o rodowodzie radzieckim, były produkowane w latach 1973–1982, a w Polsce można je spotkać w rękach prywatnych przewoźników. BR to skrót od Baureihe. Jest to niemieckie słowo oznaczające „serię” lub „typ” pojazdu kolejowego. Moc silnika spalinowego w lokomotywie BR 232 wynosi 2208 kW. Moc lokomotywy (prądnicy) to natomiast 1675 kW. Moc silnika spalinowego w lokomotywie BR 233 wynosi 2190 kW (2978 KM), a moc prądnicy, czyli faktyczna moc lokomotywy, to 1675 kW

Historia i pochodzenie 

Produkcja: Lokomotywy BR 232 zostały wyprodukowane w liczbie 709 sztuk w ZSRR w Fabryce Lokomotyw w Woroszyłowgradzie, jako część rodziny maszyn typu TE109 (ТЭ109)
Lokomotywy te nazywane są potocznie wśród kolejarzy i miłośników kolei Ludmiłami.

Baureihe BR 232

W latach 1973–1982 wyprodukowano 709 lokomotyw^[1]. W lokomotywach został zainstalowany system ogrzewania elektrycznego^[5]. Prędkość maksymalna wynosiła 120 km/h^[1]. Kursowały z pociągami towarowymi^[5]. Dodatkowo kursowały z pociągami ekspresowymi^[5]. Po zjednoczeniu Niemiec spalinowozy były modernizowane

Baureihe BR 233

W latach 2002–2003 w zakładach naprawczych w Cottbus zmodernizowano 64 lokomotywy dla przewoźnika DB Cargo. W ramach naprawy, zamontowano silnik o mocy 2206 kilowatów. Dodatkowo zainstalowano nowy prostownik trakcyjny oraz system smarowania obrzeży kół

1 – kabina maszynisty; 2 – zbiornik kanału powietrza sterującego i serwisowego; 3 – wentylator silnika hamulca elektrodynamicznego; 4 – wentylator chłodzący zespołu prostownika; 5 – zespół prostownika; 6 – generator ogrzewania pociągu; 7 – generator trakcyjny; 8 – rozrusznik-generator; 9 – diesel; 10 – tłumik; 11 – zbiornik wody; 12 – wentylator silnika komory chłodniczej; 13 – komora chłodnicza; 14 – zbiornik systemu przeciwpożarowego; 75 – wózek; 76 – zasobniki piaskownicy; 17 – agregat pompowy paliwa; 76 – zbiornik paliwa; 19 – agregat pompowy oleju; 20 – akumulator; 21 – główny zbiornik powietrza; 22 – obudowa przekładni trakcyjnej; 23 – silnik elektryczny trakcyjny; 24 – tablica sterownicza; 25 – komora wysokiego napięcia; 26 – wentylator chłodzący przedniego silnika trakcyjnego; 27 – umywalka; 28 – wentylator chłodzący generatora ogrzewania i przetwornicy częstotliwości; 29 – wentylator chłodzący generatora trakcyjnego; 30 – wymiennik ciepła; 31 – prawy filtr powietrza; 32 – podgrzewacz paliwa; 33 – tablica przyrządów; 34 – sprężarka; 35 – agregat ogrzewania i wentylacji; 36 – tylna kabina maszynisty; 37 – tylny wentylator chłodzący silnika trakcyjnego; 38 – kocioł – wymiennik ciepła wody; 39 – pompa obiegowa wody; 40 – lewy filtr powietrza; 41 – układ wzbudzenia; 42 – przetwornica częstotliwości; 43 – wycieraczka szyby przedniej Główny osprzęt napędowy można łatwo zdemontować z pudła lokomotywy podczas naprawy jednostki.