Rzymian 10:16-18

„Lecz nie wszyscy dali posłuch [okazali posłuszeństwo] dobrej nowinie; mówi bowiem Izajasz: Panie! Któż uwierzył zwiastowaniu naszemu?  Wiara tedy jest ze słuchania, a słuchanie przez Słowo [Rhema – słowo wypowiedziane] Chrystusowe [Boże]. Ale mówię: [zadaję pytanie] Czy nie słyszeli? Ależ tak: Po całej ziemi rozległ się ich głos, a słowa ich dotarły aż do krańców ziemi [zamieszkałego świata].”


Powtórzę ważną myśl z poprzedniego rozważania; „Bóg wyprawia posłańców (proroków, apostołów, kaznodziei, nauczycieli, ewangelistów), którzy są Jego błogosławieństwami dla potrzebującego świata. Podczas gdy Bóg w Swej łasce wyznacza posłańców ewangelii, słuchacze muszą właściwie zareagować na ich przesłanie.” B. Utley

Głosić – słuchać – dać posłuch – być posłusznym…
Lecz nie wszyscy dali posłuch dobrej nowinie;

„Kto uwierzył wieści naszej, a ramię Pana komu się objawiło?” Izajasza 53:1  Apostoł Paweł cytuje słowa proroka Izajasza. Prorok martwi się tym, że ludzie jego pokolenia nie chcieli słuchać i dać posłuchu proroczym wieściom. Czy w Izraelu nie było Bożych posłańców? Czy nie byli oni dobrze przygotowani i posłani przez samego Boga JHWH ? Czy ich poselstwo było nieklarowne i rozwodnione? Z całą pewnością możemy powiedzieć, że nie. Historia się powtarza i o podobnej sytuacji w naszym dzisiejszym fragmencie napisał Paweł.

Przeczytajmy co w tej sprawie napisał Jan w swojej Ewangelii; „A chociaż tyle cudów dokonał wobec nich, nie wierzyli w niego, aby się wypełniło słowo proroka Izajasza, jakie wypowiedział: Panie, któż uwierzył wieści naszej, a komu objawiło się ramię Pana? Dlatego nie mogli uwierzyć, że znowu rzekł Izajasz: Zaślepił oczy ich i zatwardził serce ich, aby nie widzieli oczami swymi i nie rozumieli sercem swym, i żeby się nie nawrócili, i żebym ich nie uzdrowił. To powiedział Izajasz, gdyż ujrzał chwałę jego i mówił o nim. Mimo to jednak wielu członków Rady uwierzyło w niego, ale gwoli faryzeuszów nie wyznawali swej wiary, żeby nie zostali wyłączeni z synagogi; umiłowali bowiem bardziej chwałę ludzką niż chwałę Bożą.” Jana 12:37-43

Jednym z Bożych posłańców był Szczepan. W Dziejach Apostolskich 7:56-58 czytamy, że gdy tylko ogłaszał wieści o Jezusie, Żydzi z wściekłością zatykali sobie uszy. Czy nie słyszeli ? „Oto widzę niebiosa otwarte i Syna Człowieczego stojącego po prawicy Bożej. Oni zaś podnieśli wielki krzyk, zatkali uszy swoje i razem rzucili się na niego. A wypchnąwszy go poza miasto, kamienowali.”

Apostoł Paweł zwraca uwagę Żydów na brak u nich posłuchu dla dobrych wieści. W momencie przyjmowania wiadomości o spadku, potrzebna jest jakaś reakcja na to co się słyszy. Nie wystarczy słyszeć, trzeba jeszcze uwierzyć w to co się słyszy, dać temu posłuch i być posłusznym temu co się słyszy. Trzeba przyjąć Słowo z całą gotowością, z pasją, z radością tak jak Żydzi w Berei. Posłuch i posłuszeństwo Słowu to kolejne ważne kroki na drodze do zbawienia.

„Jeśli kto ma uszy do słuchania, niechaj słucha.”
Marek 7:16

https://listdorzymian.blogspot.com/2018/07/rozdzia-1016-18.html