Lokomotywa TEM2

TEM2 (ros. TЭM2) – ciężka manewrowa lokomotywa spalinowa, eksploatowana m.in. na PKP (oznaczenie na PKP SM48), ale także przez przewoźników prywatnych w Polsce i na kolejach krajów byłego ZSRR, a także Kuby i Bułgarii oraz Mongolii. Produkowana seryjnie od 1967 roku w Briańsku i Woroszyłowgradzie (Ługańsku) w ZSRR.

Radzieckie oznaczenie TEM2 jest skrótem od: lokomotywa spalinowa (T) z przekładnią elektryczną (E), manewrowa (M), drugi model. Konstrukcja opiera się na rozwiązaniach amerykańskiej lokomotywy ALCO RSD-1 z lat 40., która dostarczana była do ZSRR w ramach pomocy lend-lease.

Lokomotywy z rodziny TEM, głównie rosyjska TEM2, charakteryzują się układem osi Co’Co’, mocą silnika spalinowego 882-1000 kW, prędkością maksymalną 100 km/h i masą służbową wynoszącą około 116-120 ton. Posiadają elektryczne przeniesienie napędu, napędzane prądnicą główną, która zaopatruje silniki trakcyjne pod wózkami. W lokomotywie TEM2 znajduje się silnik wysokoprężny PD1M , który jest sercem zespołu prądotwórczego. 

Następcą TEM 2 jest TEM23. To nowoczesna czteroosiowa, dwusilnikowa, manewrowa lokomotywa spalinowa o budowie modułowej, przeznaczona do pracy manewrowej i rozrządowej na kolejach o rozstawie 1520 mm. Lokomotywa wyposażona jest w dwa silniki wysokoprężne o mocy 309 lub 368 kW każdy, w zależności od wersji lokomotywy. Został on opracowany przez rosyjską firmę TMH Engineering. Lokomotywy TEM23 mają być produkowane w Briańskim Zakładzie Maszynowym. TEM23 jest pierwszą lokomotywą spalinową, której malatura została zaprojektowana zgodnie z przyjętą przez TMH koncepcją „marki DNK”.