Zbór Chrystusowy – rodzinna wspólnota

W Bożej rodzinie najważniejszy jest Ojciec.

Więź, jaka łączyła Syna z Ojcem w Niebie jest wyrażona już w słowach dwunastoletniego Jezusa: „Czyż nie wiedzieliście, że w tym, co jest Ojca mego, ja być muszę?” (Ew. Łuk. 2:49). Bóg Ojciec w dniu, kiedy Jezus został ochrzczony przemawia z nieba: „Ten jest Syn mój umiłowany, którego sobie upodobałem” (Mat. 3:17). Słowa Jezusa „Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam (tak jest, zapewniam Was), nie może Syn sam od siebie nic czynić, tylko to, co widzi, że Ojciec czyni” (Ew. Jana 5:24) czy słowa „nic nie czynię sam z siebie, lecz tak mówię, jak mnie mój Ojciec nauczył (…) bo Ja zawsze czynię to, co się Jemu podoba” (Ew. Jana 8:28-29) wskazują, że Jezus jako Syn i w słowie i w czynie wykonywał wolę Ojca w Niebie.

Ap. Paweł swoje listy zaczyna od słów: Łaska wam i pokój od Boga, Ojca naszego (min. Rzym. 1:7, 1 Kor 1:3, 2 Kor 1:2, Gal. 1:3). Bóg – Ojciec Jezusa i nasz Ojciec jest źródłem łaski i pokoju. Do Niego zwracamy się w modlitwie słowami: Ojcze nasz, któryś jest w niebie (Mat. 6:9).

Jezus nazywa bratem, siostrą czy matką tych, którzy czynią wolę Jego Ojca (Ew. Mat. 12:50). Jeżeli czynimy wolę Boga Ojca naśladując naszego Pana Jezusa, to stajemy się mieszkańcami Domu Bożego, domownikami Boga, gdyż przez Jezusa mamy dostęp do OJCA i nie jesteśmy już obcymi (Ef. 2:18-19). Lokalny Zbór Chrystusowy jest częścią wielkiej Bożej rodziny, połączonej nie więzami krwi, lecz Duchem. Lokalny Zbór funkcjonuje nie w oparciu o niedoskonałe i różnorodne wzorce rodziny cielesnej, lecz według wskazówek udzielonych swoim dzieciom przez Niebiańskiego Ojca. Ap. Paweł naucza, że od Ojca wszelkie ojcostwo na niebie i na ziemi bierze swoje imię (Ef. 3:14-15).

To nie bracia i siostry wychowują swoje rodzeństwo. To Ojciec mówi, a dzieci słuchają, biorąc przykład z doskonałego postępowania Syna Bożego, który „chociaż był Synem, nauczył się posłuszeństwa przez to, co wycierpiał” (Hebr. 5:8). Jezus przeszedł drogę życia przed nami, my idziemy w ślad za Nim. Jezus jest naszym Panem, a jednocześnie bratem. Bóg Ojciec sprawia, że możemy stać się podobni do obrazu Syna jego, a Jezus żeby był pierworodnym pośród wielu braci (Rzym. 8:29). Syn Boży we wszystkim musiał upodobnić się do braci (Hebr. 2:15).

Powyższe wersety pokazują nam, że Zbór Chrystusowy to wspólnota rodzinna, gdzie jest Ojciec, jest Syn zrodzony przez Ojca (Hebr. 1:5) i są dzieci narodzone z Boga (Ew. Jana 3:5). Bóg jako Ojciec okazuje miłość (1 Jan 3:1), wychowuje (Job 36:22), wymaga (Łuk. 12:48), jest sprawiedliwy (Jan 17:25), itd. Posiada niezliczoną ilość cech wskazanych w Piśmie Świętym, do których mamy dążyć. Np. „bądźcie wy tedy doskonali, jak Ojciec Wasz niebieski doskonały jest” (Mat. 5:48), czy „Świętymi bądźcie, bo Ja jestem Święty” (1 Piotra 1:16), czy „Bądźcie miłosierni jak miłosierny jest Ojciec Wasz” (Łuk. 6:36). Syn Boży sprawił, że dostąpiliśmy usynowienia i jako synowie otrzymaliśmy Ducha Syna do serc naszych, który woła: Abba, Ojcze (Gal. 4:5-6).

Jesteśmy rodziną, która posiada Ojca.

Nikt nie może wchodzić w rolę Ojca, gdyż jeden jest Ojciec nasz, Ten, który jest w niebie (Mat. 23:9). Jeżeli każde Boże Dziecko jest posłuszne Bogu Ojcu, to Zbór Chrystusowy będzie wzrastał wzrostem Bożym. Siać i podlewać należy do nas, ale Bóg daje wzrost i nadaje kształt. Jak roślinom, które uprawiamy. Nie naszym zadaniem jest dawać wzrost, ale nawzajem mieć o siebie jednakowe staranie, nawzajem sobie przebaczać, nawzajem się miłować, nawzajem się pocieszać, nawzajem się napominać, nawzajem się budować, nawzajem czynić dobrze, nawzajem się pozdrawiać. Nawzajem – wzajemnie, jedni drugim – z pragnienia oraz głębokiego poczucia przynależności do Bożej rodziny, której częścią jest lokalny Zbór Chrystusowy.

Daniel

Post Scriptum

Zbór jako rodzina.

Czy o tym mówi Pan Jezus? Ew. Mateusza 12:47-50 „I powiedział mu ktoś: Oto twoja matka i twoi bracia stoją przed domem, chcąc z tobą mówić. Lecz on odpowiedział temu, który mu to oznajmił: Któż jest moją matką i kto to są moi bracia? A wyciągnąwszy rękę ku swoim uczniom, powiedział: Oto moja matka i moi bracia! Kto bowiem wypełnia wolę mojego Ojca, który jest w niebie, ten jest moim bratem i siostrą, i matką”. Zdaje się, że Pan Jezus podkreśla ważność eklezji w stosunku do biologicznej rodziny i całej reszty świata. Ew. Mateusza 23:8  „Ale wy nie nazywajcie się Rabbi. Jeden bowiem jest wasz Mistrz, Chrystus, a wy wszyscy jesteście braćmi”. Oto jedyne uznane przez Boga relacje (braterstwo) w lokalnym zborze i całej eklezji, oblubienicy, ciele Chrystusa.

Ania