Hioba 42: 12-15
„Pan błogosławił ostatnim latom Hioba bardziej niż wcześniejszym, tak że stał się on właścicielem czternastu tysięcy owiec, sześciu tysięcy wielbłądów, tysiąca par wołów i tysiąca pasących się luźno oślic. Urodziło mu się znowu siedmiu synów i trzy córki. Pierwszą nazwał Gołębicą, drugą – Kasją, trzecią – Rogiem Antymonu. Nie było na całej ziemi dziewczyn piękniejszych od córek Hioba. Ojciec przyznał im prawo dziedziczenia takie jak braciom.” Septuaginta
[…]
„I miał on też siedmiu synów i trzy córki.” To nie wydarzyło się z dnia na dzień. Ta odbudowa trwała prawdopodobnie kilka lat.
Odbudowa rodziny Hioba pokazuje, że Bóg widzi nasz ból i jest w stanie przynieść uzdrowienie, nawet w dziedzinach w których strata wydaje się nieodwracalna i niemożliwa do odnowy. Chociaż nie oznacza to, że każda strata w życiu zostanie w pełni zrekompensowana, historia Hioba pokazuje, że Bóg troszczy się o każdą sferę naszego życia, w tym o nasze rodziny. Ten werset ilustruje również, że Boże błogosławieństwa mogą przybierać różne formy. Historia Hioba przypomina wierzącym, że chociaż straty w życiu są bolesne, Bóg ma moc, by odnowić naszą radość i dać nam nadzieję, często w nieoczekiwany sposób.
Zastanawiam się nad tym czy Hiob wracał w jakiś sposób do przeszłości i czy było mu smutno z powodu straty pierwszych dzieci? Czy nowa rodzina żyła wspomnieniami ojca? Czego mogli się ze świadectwa ojca nauczyć?
Apostoł Paweł kończy rozdział w Liście do Filipian 3: 13-14, mówiąc: „Jedno czynię: Zapominając o tym, co za mną, a wytężając siły ku temu, co przede mną, dążę do celu, aby zdobyć nagrodę, do której Bóg powołał mnie z nieba w Chrystusie Jezusie”. Księga Hioba pokazuje nam raczej, że błogosławieństwa Boże są świeże i nowe, a przywrócenie nie oznacza po prostu zastąpienia tego, co zostało utracone, ale raczej podążanie naprzód z nowymi błogosławieństwami i celem.
W Księdze Izajasza 61:6, 7 Bóg obiecuje: „Ale wy będziecie nazwani kapłanami PANA, będą was nazywać sługami naszego Boga. Będziecie korzystać z bogactwa narodów i będziecie się chlubić ich chwałą. Za waszą hańbę wynagrodzę wam podwójnie, a zamiast wstydzić się, będziecie śpiewać; dlatego posiądziecie podwójne dziedzictwo z ich działu i w ich ziemi. I będziecie mieć wieczną radość.” w poprzednich rozważaniach zauważyliśmy, że w ostatnim rozdziale Księgi Hioba i innych fragmentach Bożego Słowa jest ukazany charakter Pana Boga, którego wolą jest odnowienie, przywrócenie tego co ludzie, człowiek, naród utracili przez podstęp szatana i grzech.
Kluczowym fragmentem są słowa proroka Joela; „I wy, synowie Syjonu, cieszcie się i radujcie w PANU, waszym Bogu. Da wam bowiem deszcz wczesny i ześle wam deszcz jesienny i wiosenny, jak dawniej. I spichlerze będą napełnione zbożem, a tłocznie będą opływać moszczem i oliwą. W ten sposób wynagrodzę wam lata zjedzone przez szarańczę, larwę, robactwo i gąsienicę, moje wielkie wojsko, które wysyłałem na was. Wtedy będziecie jeść obficie i będziecie nasyceni; będziecie chwalić imię PANA, swego Boga, który uczynił wam cudowne rzeczy, a mój lud nigdy nie będzie pohańbiony. I dowiecie się, że ja jestem wśród Izraela, że ja jestem PAN, wasz Bóg, i że nie ma żadnego innego; a mój lud nigdy nie będzie pohańbiony.” Joela 2: 23-27
„Pierwszą córkę nazwał Jemima, drugą Kesja, a trzecią Keren-Happuch”.
W Hioba 42:14 poznajemy imiona trzech córek Hioba: Jemima, Kesja i Keren-Happuch. Te imiona, każde wyjątkowe i znaczące, odzwierciedlają odrodzenie i błogosławieństwo Hioba. Nadawanie imion ma w Biblii duże znaczenie, często symbolizując charakter, cel lub piękno. Jemima oznacza „gołąb”, symbolizując pokój i piękno. Kesja odnosi się do drzewa kasja, źródła aromatycznych przypraw, często symbolizujących słodycz. Keren-Happuch oznacza „róg z farbą do oczu”, symbolizując elegancję lub piękno, ponieważ farba do oczu była używana jako kosmetyk. Ten werset podkreśla, że w ramach odrodzenia Hioba Bóg wnosi do jego rodziny piękno i radość, będące oznaką Jego miłości i łaski.
Imiona odzwierciedlają przemianę Hioba z ciemności i udręki w światło i piękno, odzwierciedlając koniec jego cierpienia i odnowioną łaskę Bożą. Jemima (Gołąb, Światło), lub gołąb niosący światło): imię to oznacza pokój, czystość i nadejście nowego, spokojnego dnia po długiej nocy udręki Hioba, podobnie jak gołębica w historii Noego lub Duch Święty podczas chrztu Jezusa.
Keziah (Kasja): Aromatyczna przyprawa, symbolizująca zastąpienie odrażających śmierdzących ran i oddechu Hioba słodką wonią i przywróceniem mu dobrego imienia, nawiązująca do świętego olejku do namaszczania. „Moim oddechem brzydzi się moja żona, choć błagam ze względu na synów z mojego ciała. Nawet małe dzieci mną gardzą; gdy powstaję, urągają mi. Brzydzą się mną wszyscy moi najbliżsi;” H 19: 17-19
Keren-happuch (Róg Antymonu/Malowidło do oczu): Sugeruje piękno i przywrócony honor, kontrastując jego zbezczeszczony „róg” (siłę) z prochem, symbolizując przywróconą godność i promienne życie.
„Róg antymonu” (hebr.Keren-happuch) odnosi się do pojemnika na farbę do oczu wykonanego z antymonu, czarnego minerału używanego przez kobiety w starożytnym Bliskim Wschodzie do przyciemniania powiek dla upiększenia; symbolizuje piękno, ozdobę i przywrócony dobrobyt.
Antymon (stibium) był czarnym kosmetykiem do oczu, który sprawiał, że oczy wydawały się większe i bardziej błyszczące, przechowywanym w pojemnikach w kształcie rogu, symbolizuje powrót luksusu, piękna, odnowionego błogosławieństwa i dobrobytu po cierpieniach Hioba, kontrastując z jego wcześniejszymi nieszczęściami.
Nadanie imion córkom i obdarzenie ich dziedziczeniem równym ich braciom było bardzo nietypowe, podkreśla, że błogosławieństwo Boże wykracza poza tradycyjne patriarchalne normy, potwierdza wartość kobiet w oczach Boga. Nieustająca Nadzieja: Werset ten zapewnia wierzących, że cierpienie nie jest ostatnim słowem; Bóg przynosi rozkwit i pomnaża błogosławieństwa, demonstrując Jego współczujące odnowienie.
Fakt, że córki Hioba są wymienione z imienia i otrzymały tak znaczące imiona, jest znaczący, zwłaszcza w społeczeństwie patriarchalnym. Imiona te odzwierciedlają również bogactwo i radość, jakie Bóg przywrócił Hiobowi po okresie cierpienia. Szczegółowe wymienienie córek Hioba wskazuje, że zajmowały one szczególne miejsce w jego życiu i były uważane za błogosławione i piękne, co pogłębiało odnowioną radość i spełnienie Hioba. Skupienie się na pięknie córek i ich wyjątkowej pozycji jako spadkobierczyń wzmacnia temat obfitego błogosławieństwa Bożego w życiu Hioba.
Psalm 127:3 podkreśla: „Dzieci są dziedzictwem od Pana, a potomstwo nagrodą od Niego”.
Córki Hioba były nie tylko znane ze swojej urody, ale Hiob postanowił również dać im dziedzictwo razem z ich braćmi. Było to rzadkością w czasach Hioba, gdzie dziedziczenie zazwyczaj przypadało tylko synom. Włączając córki do spadku, Hiob okazał im szacunek i ustanowił je równoprawnymi spadkobierczyniami w swojej rodzinie. Ten akt odzwierciedla Boże serce dla sprawiedliwości, uczciwości i miłości, ceniące każdego członka rodziny. Ten werset pokazuje, że Boże błogosławieństwo w życiu Hioba przyniosło radość, piękno i odnowione poczucie sprawiedliwości, wykraczające poza zwyczaje społeczne.
Dla chrześcijan Księga Hioba wlewa w serca nadzieję, że Bóg jest uważny na nasze najgłębsze straty i że ma moc, by przynieść odnowienie, uzdrowienie i nowy początek. By przywrócić coś co zostało utracone. Chociaż niektórych strat nie da się zrekompensować, obecność i pocieszenie Boga mogą przynieść pokój i odnowiony cel w naszym życiu. Historia Hioba pokazuje, że Bóg nie zapomina o naszym bólu, ale pragnie nam błogosławić, nawet po trudnych chwilach. Dla wierzących Księga ta stanowi przypomnienie, że należy ufać Bożej dobroci, trzymać się nadziei i oczekiwać, że Bóg wniesie do naszego życia nowe radości, relacje i możliwości.
Opublikuj komentarz