Kościół w Brush Run
Obawiając się, że „Stowarzyszenie Chrześcijańskie” może przerodzić się w nowe stronnictwo lub stać się Kościołem, Thomas Campbell postanowił sprawdzić, czy członków stowarzyszenia dopuszczono by do przywilejów chrześcijańskiej i służebnej społeczności z prezbiterianami. Synod w Pittsburgu miał zebrać się w październiku 1810 roku i Thomas Campbell przedstawił mu wniosek, wyjaśniając jednocześnie zasady stowarzyszenia i zapytał, czy synod wyrazi zgodę na „zjednoczenie chrześcijańskie na zasadach chrześcijańskich”. Sugestia została odrzucona, a działalność stowarzyszenia została surowo potępiona. Alexander Campbell skorzystał z okazji aby znacznie pełniej wyjaśnić i obronić zasady stowarzyszenia. Stało się dla niego jasne, że przystąpienie do jakiegokolwiek stronnictwa byłoby sprzeczne z zasadą powrotu do nauk Pisma Świętego.
W 1811 roku Alexander Campbell ożenił się i dołączył do swojego teścia w pracy na roli, w której był aktywny i odnosił sukcesy. Thomas Campbell również opuścił Waszyngton i zajął się farmą w pobliżu wioski Mount Pleasant. Jego gospodarstwo było zarządzane głównie przez przyjaznych sąsiadów, ponieważ jego własny czas był wypełniony odwiedzaniem i nauczaniem, ale energia i zdolności jego syna były tak niezwykłe, że mógł zarabiać wystarczająco dużo na rolnictwie, nie zaprzestając swojej duchowej pracy.
Wrogość wszystkich organizacji religijnych do „Stowarzyszenia Chrześcijańskiego” stopniowo przekonała jego członków, że nie będą mogli czerpać korzyści ani wypełniać obowiązków Kościoła, jeśli sami nie stworzą zgromadzenia wierzących, Kościoła nowotestamentowego. Ponieważ nie byli w stanie przekształcić istniejących Kościołów, mieli nadzieję, że przykład Kościoła pozostającego poza wszystkimi stronnictwami i ukazanie zasad Nowego Testamentu przyniesie dalszy owoc prawdzie o jedności poprzez powrót do Pisma Świętego, w które wierzyli.
Kościół ten został uroczyście utworzony (1811) w Brush Run. Wybrano starszego, ewangelistę i diakonów. Wieczerza Pańska była spożywana pierwszego dnia tygodnia i odbywała się co tydzień. W Kościele było około trzydziestu członków. Odrzucając wszelkie roszczenia do sukcesji apostolskiej, odkryli, że w każdym z nowotestamentowych Kościołów było kilku starszych (lub biskupów czy nadzorców) i diakonów (lub sług) dla budowania Kościoła, a ewangeliści byli wysyłani, aby głosić prawdę na świecie. Forma święceń nie była traktowana jako nadanie zwierzchnictwa, ale jako świadectwo, że wyświęceni sprawują zwierzchnictwo. Nie było rozróżnienia na duchownych i świeckich. Kwestia chrztu została odłożona na półkę. Zarówno Thomas, jak i Alexander Campbell uważali, że chrzest niemowląt uzyskał taką pozycję, że można przy nim pozostać. Dlaczego ci, którzy już są w Kościele, mieliby z niego wyjść „jedynie po to, by powrócić normalną i wyznaczoną drogą”? Chrzcili przez zanurzenie tych wierzących, którzy tego pragnęli. Ale narodziny pierwszego dziecka Alexandra Campbella spowodowały, że kwestia chrztu stała się praktyczna i zaczął on uważnie badać Pismo Święte pod tym kątem. Doszedł do wniosku, że w Nowym Testamencie nie ma nauczania innego niż chrzest wierzących przez zanurzenie i że jest to przykazanie Pana i było praktyką apostolską o tak dużej wadze, że nie należy go odrzucać.
W głębokim basenie w Buffalo Creek, gdzie ochrzczono już kilku członków Kościoła Brush Run, ochrzczono Alexandra Campbella wraz z jego żoną, ojcem, matką i siostrą, a także dwie inne osoby (1812).
Sprawa ta, zwiększając jednocześnie wrogość ze strony większości denominacji religijnych, spodobała się baptystom, którzy zaproponowali, aby to z nimi związać Kościół w Brush Run. Baptyści w okolicy utworzyli Stowarzyszenie Kościołów, zwane „Redstone” i pomimo ich zasady niezależności kongregacji, ich pastorzy, którzy kontrolowali działalność stowarzyszeń, wywierali tak wielki wpływ, że Kościół w Brush Run obawiał się, że jego niezależność może być zagrożona przez wejście w bliższą relację. Ponadto Stowarzyszenie Baptystów przyjęło Wyznanie Wiary wydane w 1747 roku przez Stowarzyszenie Baptystów w Filadelfii, które zawierało teorie nie do przyjęcia dla Kościoła Brush Run. Sami baptyści byli jednak pobożnymi ludźmi, miłośnikami Słowa i nalegali, aby Alexander Campbell przyłączył się do nich i sprawował posługę. Kościół Brush Run, po rozpatrzeniu, przedstawił Stowarzyszeniu Redstone pełne sprawozdanie ze swojego stanowiska, ich „sprzeciwu wobec wszystkich stworzonych przez ludzi wyznań jako więzów społeczności lub unii między Kościołami chrześcijańskimi” i wyraził chęć współpracy z nimi, jeśli będą mogli swobodnie nauczać i głosić wszystko, czego nauczyli się z Pisma Świętego. Propozycja ta została zaakceptowana przez większość Stowarzyszenia. Jednak ci, którzy się sprzeciwiali, utworzyli silną opozycję.
Fragment z Książki „Kościół Pielgrzym”
Opublikuj komentarz