„Pełny chrześcijanin” Bruce Larsona

W książce Whole Christian (Pełny chrześcijanin) Bruce Larson zamieszcza dość jasne stwierdzenie, że „przebaczenie i odkupienie są możliwe jedynie przez Bożą miłość, która objawiła się w śmierci i zmartwychwstaniu Jezusa Chrystusa”. Niestety, wypowiedź ta ginie w kontekście czegoś, co Larson nazywa „różnorodnością odpowiedzi, […] z których każda jest prawdziwa”. Daje on wiarę
wszystkiemu, od licznych popularnych psychologii po okultyzm, ukazując każde z nich jako rzekomo przydatne w życiu chrześcijanina. Książka jest w najlepszym razie bałamutna, choć „śmiertelnie niebezpieczna” byłoby stosowniejszym określeniem. Autor zdaje się wprawdzie bronić tezy, że pełnię odnajdujemy tylko w Chrystusie, podaje jednak za przykład przemianę „pewnego mężczyzny w średnim wieku” dzięki LSD, jako „najtrafniejszą definicję pełni” i doskonałą ilustrację „najzdrowszego typu nawrócenia”:

„Jestem szczęśliwy i po prostu nie wierzę, że świat zmierza do piekła, jak wielu ludzi zdaje się sądzić. Znów uświadamiam sobie z całą mocą, że istnieje najwyższa siła, której wszystko jest częścią. Większość nazywa tę siłę Bogiem. Myślę, że nie będzie różnicy, jeśli nazwę ją miłością. Pragnąłbym jedynie, by kręgi religijne mogły się poszczycić takimi rezultatami.”

Larson chwali pewną szkołę w Bostonie, że wśród swoich kursów oferuje jogę i taniec brzucha. Zachwyca się Delores Krieger, która uczy pielęgniarki „posługiwać się rękoma jak różdżkami” w okultystycznych rytuałach uzdrawiania i tłumaczy osiągane wyniki przy użyciu terminu „siły, która nazywa się prana” (termin hinduistyczny) i która „może być przekazana od jednej osoby do drugiej poprzez dotyk”. Larson przychylnie cytuje liczne wątpliwe źródła, od Sigmunda Freuda, Carla Gustava Junga i Abrahama Masłowa po Fritza Perlsa, Toma Harrisa (Fm Okay – You’re Okay, Ze mną jest w porządku i z tobą jest porządku) i Erica Berne’a (Games People Play – Co odgrywają ludzie). Wyznaje, że Carl Jung – okultysta i zdeklarowany antychrześcijanin – to „jeden z moich idoli”. Pomimo tego książka jest gorąco polecana przez wielu poważanych przywódców chrześcijańskich. Kiedyż ludzie ci uświadomią sobie, że ich lekkomyślna rekomendacja może skłonić niejednego wierzącego do przeczytania dzieł, obok których normalnie przeszedłby obojętnie, i do zaakceptowania fałszywych i niebezpiecznych koncepcji, jak te z „Pełnego chrześcijanina” ?

„Pięcioletni Plan Ewangelizacji Kościoła Prezbiteriańskiego w USA” nosi zdumiewającą nazwę: „Jutrzenka Nowej Ery”. Słowa te pojawiają się dziesiątki razy w oficjalnym prospekcie, który ma za zadanie przedstawić ten plan kościołowi prezbiteriańskiemu. Chciałoby się wierzyć, że slogan „Jutrzenka Nowej Ery” zastosowano tu, bo brzmiał inspirująco. Trudno jednak uwierzyć, że komitet przez całe dwa lata opracowujący plan nie zdołał sobie uświadomić, że słowa „Nowa Era” nabrały już w powszechnym rozumieniu określonego znaczenia, które czyni ich użycie przez chrześcijańską denominację co najmniej bałamutnym. Komitet ów zapragnął zwrócić „szczególną uwagę na Prezbiteriański Kongres Odnowy w dniach 7-11 stycznia 1985 w Dallas w Teksasie”. Jako główny mówca na tym zgromadzeniu, Bruce Larson zdążył już wcześniej jasno wyłożyć, co dla niego oznacza „nowa era”:

„Od jakiegoś czasu rośnie we mnie przekonanie, że stoimy u progu frapującej nowej ery […] ery, która – jak wierzę – […] zmieni życie każdego człowieka na tej ziemi […] kosmos wewnętrzny i interkosmos staną się równie ważne, jeśli nie ważniejsze, jak zewnętrzna przestrzeń kosmiczna […] W tej nadziei nie jestem odosobniony. Carl Jung orzekł, że w Jezusie Chrystusie pojawił się kolejny szczebel drabiny ewolucji. Pierre Teilhard de Chardin mówi o swych marzeniach o ewolucji ku nowemu bytowi i nowemu społeczeństwu […] Moim marzeniem jest, byśmy stanęli na progu takiego odkrycia.”

Fragment pochodzi z książki Dave Hunta
„Zwiedzione chrześcijaństwo”

https://zwiedzionechrzescijanstwo.blogspot.com/2020/01/teilhard-de-chardin-architekt-odstepstwa.html