×

Salonowy ekumenizm skłóconych wewnętrznie kościołów cz. 2

Salonowy ekumenizm skłóconych wewnętrznie kościołów cz. 2

Kościół (Ekklesia, zgromadzenie wywołanych spośród ludu obywateli) pierwszych wieków miał już problemy z jednością. Taką wspólnotą z problemami był zbór uczniów Jezusa w Koryncie. Paweł w swoich Listach do Koryntian stawia trafną diagnozę braku jedności i daje rozwiązanie jak ją zachować i pielęgnować.

”A proszę was, bracia, w imieniu Pana naszego, Jezusa Chrystusa, abyście wszyscy byli jednomyślni i aby nie było między wami rozłamów, lecz abyście byli zespoleni jednością myśli i jednością zdania. Albowiem wiadomo mi o was, bracia moi, od domowników Chloi, że wynikły spory wśród was. A mówię to dlatego, że każdy z was powiada: Ja jestem Pawłowy, a ja Apollosowy, a ja Kefasowy, a ja Chrystusowy. Czy rozdzielony jest Chrystus? Czy Paweł za was został ukrzyżowany albo w imię Pawła zostaliście ochrzczeni?” 1 List do Koryntian 1:10-13

„A ja odniosłem to do siebie samego i do Apollosa przez wzgląd na was, bracia, abyście na nas się nauczyli nie rozumieć więcej ponad to, co napisano, żeby nikt z was nie wynosił się nad drugiego, stając po stronie jednego nauczyciela przeciwko drugiemu.” 1 Koryntian 4:6

Dziś najwięcej problemów z jednością w kościele, a także przyczyn odejść z kościołów (wspólnot), i niechęci do kościołów, jest związanych z ambicjami egoistycznych, narcystycznych nauczycieli, duchownych, księży, pastorów, liderów, pisarzy, kaznodziei, którzy niczym waleczne koguty walczą ze sobą o wpływy w kurniku…

”Lękam się jednak, aby jak wąż przewrotnie zwiódł Ewę, tak i wasze myśli nie zostały zmącone i oddalone od prostoty i nieskazitelności względem Chrystusa. Chętnie bowiem przyjmujecie kogoś, kto przychodzi i głosi wam innego Jezusa niż tego, którego wam głosiliśmy; bierzecie też innego ducha niż tego, którego już wzięliście, i ewangelię inną niż ta, którą już przyjęliście.” 2 Koryntian 11:3,4

Zachwianie jedności w „zgromadzeniu obywateli”, najczęściej jest spowodowane, brakiem „prostoty serca”, odejściem od myśli Chrystusowej, przyjęcie „innego” Jezusa, „innej Ewangelii” i zwróceniem się ku myślom, filozofiom ludzkim. Takim czy innym, często nie spójnym, sprzecznym ze sobą.

”Uważajcie, aby was ktoś nie prowadził jako swój łup dzięki filozofii i próżnemu oszustwu, opartemu na ludzkiej tradycji i elementarnych zasadach tego świata, a nie na Chrystusie;” List do Kolosan 2:8

W historii chrześcijaństwa od czasu do czasu pojawia się jakaś nowa filozofia, LOGIA lub IZM. Te dopiero polaryzują środowisko chrześcijan, wywołują kontrowersje, podziały i spory.

Czytając inne fragmenty pism Pawła widzimy, ze jest on apostołem jedności i w wielu miejscach o tą jedność, braterstwo, miłość apeluje. Dla przykładu:

„dopełnijcie radości mojej i bądźcie jednej myśli, mając tę samą miłość, zgodni, ożywieni jednomyślnością.” (List do Filipian 2:2)

„ A Bóg, który jest źródłem cierpliwości i pociechy, niech sprawi, abyście byli jednomyślni między sobą na wzór Jezusa Chrystusa, abyście jednomyślnie, jednymi usty wielbili Boga i Ojca Pana naszego, Jezusa Chrystusa.” (List do Rzymian 15:5,6)

Tymczasem od czasów śmierci apostołów Pana mieliśmy kilkanaście wielkich sporów i całą masę drobnych… Augustyn kontra Pelagiusz; Luter – Erazm, Kalwin – Arminiusz z Castellionem i Amyraldusem w tle Whitefield – Wesley. Pelagianizm, Arianizm, Kalwinizm, Amyraldianizm, Arminianizm, Russellizm, Milerryzm, Ellen White, Rutherford, Joseph Smith, można by tu wymienić wielu innych starożytnych i nowożytnych filozofów, mędrców, wiele innych logii i izmów.

Ale my jesteśmy myśli Chrystusowej…

Drogą do jedności jest: budowanie zgromadzenia obywateli Królestwa Niebieskiego na myśli Chrystusowej i poddanie każdej myśli [teologicznej i filozoficznej] do posłuszeństwa Chrystusowi… „Ale my jesteśmy myśli Chrystusowej.”; „Albowiem broń którą posługujemy się w naszej walce, nie jest cielesna, ale od Boga czerpie moc, by niszczyć miejsca warowne, Niszcząc zamysły [rozumowania] i wszelką wyniosłość [brak prostoty serca], która podnosi się przeciw poznaniu Boga, i bierzemy do niewoli każdą myśl [każdy IZM i każdą LOGIĘ] aby doprowadzić ją do posłuszeństwa Chrystusowi.”1 Koryntian 2:16; 2 Koryntian 10: 4-6

Myśl Chrystusowa i „prostota” Ekklesii z pierwszego wieku, powinna być wspólnym mianownikiem wszelkich działań ekumenicznych. Tylko taka jedność oparta o właściwą Ewangelię i o tego Pana Jezusa Chrystusa z Nazaretu, tego ukrzyżowanego, tego który Zmartwychwstał i teraz siedzi po prawicy Ojca, może podobać się Bogu. Wszelka inna jest bałwochwalczą obrzydliwością w Jego oczach.

”Na koniec, bracia, miejcie się dobrze; bądźcie doskonali, pokrzepiajcie się, bądźcie jednomyślni, żyjcie w pokoju, a Bóg miłości i pokoju będzie z wami.” 2 Koryntian 13:11

Profil Kościelni uchodźcy na FB –
https://www.facebook.com/100081455316026

Opublikuj komentarz