Ja także jestem Hebrajczykiem

Słowo 'Hebrajczyk’ pojawia się po raz pierwszy w Księdze Rodzaju. Tak został nazwany Abram; „Zabrali też Lota, bratanka Abrama, wraz z jego mieniem i odeszli. Mieszkał on bowiem w Sodomie. I przyszedł jeden zbieg, i oznajmił to Abramowi Hebrajczykowi, który mieszkał na równinach Mamrego Amoryty, brata Eszkola i Anera. Oni bowiem byli sprzymierzeni z Abramem. Księga Rodzaju 14:12,13”

Później apostoł Paweł pisze o sobie, że jest Hebrajczykiem; „Są Hebrajczykami? Ja także. Są Izraelitami? Ja także. Są potomstwem Abrahama? Ja także.” 2 Koryntian 11:22 oraz „Obrzezany ósmego dnia, z rodu Izraela, z pokolenia Beniamina, Hebrajczyk z Hebrajczyków, co do prawa – faryzeusz;” List do Filipian 3:5

Hebrajskie słowo עִבְרִי ’ibri’ było używane do odróżnienia Izraela od cudzoziemców, kogoś z drugiej strony, kogoś nie stąd tj. prawdopodobnie w tradycji hebrajskiej zza Eufratu. Hebrajczyk to ktoś obcy, ktoś kto skądś przyszedł. Abraham wyszedł z Ur (z Babilonu) i za głosem wiary przybył do Kanaanu, do Ziemi Obiecanej, do nowej ojczyzny.

Żydzi są Hebrajczykami, ale nie każdy Hebrajczyk jest Żydem. Abram nie był Żydem, był Hebrajczykiem. Apostoł Paweł pisał o sobie, że jest Hebrajczykiem i że zarazem jest Izraelitą czyli Żydem. Słowo Hebrajczyk jest symbolem. Uczniowie Jezusa są Hebrajczykami, bowiem wyszli ze swojego Babilonu i podążają do nowej Ojczyzny, do Ziemi Obiecanej. „Tak więc już nie jesteście obcymi i przychodniami, lecz współobywatelami świętych i domownikami Boga,” List do Efezjan 2:19

W Liście do Hebrajczyków czytamy; „Wszyscy oni [Noe, Abraham…] umarli w wierze, nie otrzymawszy spełnienia obietnic, ale z daleka je ujrzeli, cieszyli się nimi i witali je, i wyznawali, że są obcymi i pielgrzymami na ziemi. Ci bowiem, którzy tak mówią, wyraźnie okazują, że szukają ojczyzny. Gdyby przecież wspominali tę, z której wyszli, mieliby sposobność powrócić. Teraz jednak pragną lepszej [ojczyzny], to jest niebiańskiej. Dlatego Bóg nie wstydzi się być nazywany ich Bogiem, bo przygotował dla nich miasto.” Hebrajczyków 11: 13-16

W tym samym Liście, dwa rozdziały dalej czytamy, dające wiele do myślenia słowa. Również Jezus był Hebrajczykiem, i to nie tylko dlatego, że urodziło go Maria, ale również dlatego, że dla swojego pokolenia był kimś obcym, kimś nie stąd. Wyszedł poza obóz… Więc autor Listu do Hebrajczyków pisze; ” Wyjdźmy więc do niego poza obóz, biorąc na siebie jego pohańbienie. Nie mamy tu bowiem miasta trwałego, lecz tego przyszłego szukamy.” Hebrajczyków 13: 13-15

„Nasza zaś ojczyzna jest w niebie, skąd też Zbawiciela oczekujemy, Pana Jezusa Chrystusa,” List do Filipian 3:20