Niewysłowiona radość

„A choć go nie widzieliście, miłujecie; i w niego, choć teraz go nie widzicie, wierzycie; i cieszycie się radością niewysłowioną i pełną chwały;” 1 Piotra 1:8

W Dziejach Apostolskich 16 rozdział czytamy o tym jak Paweł i Sylas, z powodu zwiastowania Ewangelii i uwolnienia kobiety od ducha wieszczego, wychłostani i wtrąceni do więzienia. Tam w mrocznym, stęchniętym lochu, cierpiący od ran, zakuci w dyby, o północy zaczęli śpiewem chwalić Pana. Cierpiący na ciele, ale w duchu posiadający radość niewysłowioną. Ich radość choć niewysłowiona została wyśpiewana, Bóg uwolnił uczniów Jezusa z więzienia, a strażnik więzienny i jego dom uwierzyli w Jezusa i zostali ochrzczeni.

Dalej czytamy, że strażnik „Wprowadził ich do swego domu, zastawił przed nimi stół i WESELIŁ SIĘ, uwierzywszy Bogu z całym swoim domem.” Dz. 16:34 Nie minęła doba a niewysłowiona radość Pawła i Sylasa zaowocowała weselem i niewysłowioną radością w domu strażnika więziennego.

„Ale teraz idę do ciebie i mówię to na świecie, aby mieli w sobie moją radość w pełni.” Jana 17:13