Niebezpieczny zaczyn nowej reformacji apostolskiej

W Azji, a konkretnie w Japonii, niestety również można zaobserwować nadużycia duchowe i ich destrukcyjny wpływ na ludzi. Są one podobne do tych, które obserwujemy w USA i Europie Zachodniej. Dziś kilka słów o książce; „Niebezpieczny zaczyn nowej reformacji apostolskiej – Ludzka żądza władzy przywódcy. Ostrzeżenie przed „środkami prowadzącymi do sukcesu” pastora Sakamoto Hyōbu,

１：Dlaczego „nowa reformacja apostolska” jest destrukcyjna?

„Nowa reformacja apostolska” nie istnieje jako jasno określona organizacja. Jest raczej niezdrowym zaczynem, który może zostać aktywowany w sercu każdego człowieka. Dlatego samo wymienienie grup, które znalazły się pod jej wpływem, i ogłoszenie oddzielenia się od nich nie rozwiązuje problemu.
Najbardziej destrukcyjnym elementem nowej reformacji apostolskiej jest twierdzenie, że kościół musi zostać zreformowany w oparciu o specjalną wiedzę duchową i umiejętności posiadane przez „niezwykłych przywódców”. Osoby, które przedstawiają się jako tacy „niezwykli przywódcy”, są często bardzo atrakcyjne. Jednak gdy pastorzy przyjmują ich za wzór do naśladowania, ich posługa nieuchronnie zaczyna być napędzana celem ekspansji. W kościele rozprzestrzenia się dziwna, zorientowana na wzrost ambicja, a nauki takie jak „błogosławieństwo spływa z góry, dlatego należy być posłusznym przywódcy” są wykorzystywane do usprawiedliwiania cielesnej dominacji.

Ci, którzy twierdzą, że posłuszeństwo „niezwykłym przywódcom” jest niezbędne do odrodzenia, w rzeczywistości zaprzeczają wyznaniu, że „Chrystus jest wszystkim”, i zamiast tego głoszą, że „potrzebna jest wyższa wiedza duchowa”. Jest to ten sam schemat, który można było zaobserwować we wczesnym kościele, kiedy gnostycyzm zniekształcił wyznanie, że „tylko ukrzyżowany Pan Jezus jest wystarczający” i zniszczył wspólnotę świętych, która została zbudowana na prawdzie. Ten zakwas przynosi owoce w postaci niezdrowych podziałów. Tak było wtedy i tak jest teraz.

2：Dlaczego ludzie skłaniają się ku ruchom typu „Nowa Reformacja Apostolska”?

Wszyscy pastorzy noszą w sobie poczucie niższości w takiej czy innej formie. Często kryje się za tym nieświadome pragnienie zrekompensowania tych uczuć poprzez „wyniki” naszej służby. Kiedy cierpimy z powodu braku widocznych owoców naszej pracy misyjnej lub kiedy niepokoi nas nasza własna słabość, rzeczy przypominające „Nową Reformację Apostolską” mogą wydawać się przełomem.

Kiedy pastor przyjmuje ten zaczyn, kościół zaczyna czcić „przebudzenie” jako rodzaj złotego cielca. Dzieje się tak, ponieważ członkowie kościoła zazwyczaj szanują swojego pastora i z uwagą słuchają kazań, a sami pragną szybkiego wyjścia z stagnacji i doświadczenia sukcesu. Pastorowi nie jest trudno skłonić takich wiernych do podziwiania go jako „niezwykłego przywódcy”. Jest to jednak droga współuzależnienia. Mówiąc imieniem Pana, kościół ostatecznie podąża ścieżką „wierzenia w to, w co chce wierzyć”.

3：Cechy grup (i ich przywódców), które wykazują tendencje „podobne do Nowej Reformacji Apostolskiej”

Jedną z pierwszych cech, które pojawiają się po przyjęciu tego zaczynu, jest nacisk na ideę, że „błogosławieństwo przychodzi poprzez posłuszeństwo wobec specjalnie namaszczonego przywódcy”. Istnieją nawet kościoły, w których członkowie są zobowiązani podczas chrztu do złożenia przysięgi absolutnego posłuszeństwa pastorowi.

Drugą cechą charakterystyczną jest ekskluzywizm. Takie grupy mogą otwarcie dyskredytować i głośno krytykować inne kościoły lub instruować swoich członków, aby nie słuchali kazań innych pastorów. Czasami utrzymują wewnętrzną kontrolę poprzez przekazywanie wiadomości, które nigdy nie są udostępniane osobom z zewnątrz. Przekonani, że posiadają „prawdziwą wiedzę duchową”, mogą nawet twierdzić, że wszystkie kościoły powinny zostać przekształcone, aby przyjąć ich własny system.
Oprócz tego można również wskazać na nacisk na bezpośrednie objawienie oraz brak znaczącej dyscypliny lub odpowiedzialności stosowanej wobec przywódców.

４：Trzymaj się wspólnoty miłości

Jeśli dostrzeżemy takie niezdrowe zaczyny w ukochanym współpracowniku, jak powinniśmy zareagować?
Pastorzy, którzy są oskarżani o to, że stali się „sekciarscy”, lub ci, którzy ich bronią, często odpowiadają na krytykę, twierdząc: „Nie osądzajcie”.

Jednak upomnienie i osądzanie to nie to samo. Kiedy serce Dawida zachwiało się lub kiedy popadł w grzech, Abigail i Nathan ryzykowali własnym życiem, aby go upomnieć – a Dawid z kolei odebrał ich słowa jako wyraz prawdziwej miłości. My, pastorzy, mamy obowiązek znaleźć się w społeczności, która jest płaska, przejrzysta i wzajemna – abyśmy mogli być w niej chronieni.

Pastor Sakamoto Hyobu

„Ludzka żądza władzy przywódcy. Ostrzeżenie przed „środkami prowadzącymi do sukcesu” to nowa książka na temat niebezpieczeństwa przekształcenia się kościoła w autorytatywną sektę oraz sposobów, w jakie kościoły mogą się przed tym niebezpieczeństwem chronić, została napisana przez pastora Sakamoto Hyobu z kościoła Sendai Miyagino należącego do Japońskiej Wspólnoty Chrześcijańskiej. Pastor Sakamoto Hyobu jest również współprzewodniczącym organizacji Heresy & Cult 110 Atsushi Saito

Pastor Sakamoto Hyōbu, opublikował książkę zatytułowaną „Niebezpieczny zaczyn nowej reformacji apostolskiej” [NAR]. Trzeba od razu zaznaczyć, że książka ta nie jest „fachowym przewodnikiem po ruchu NAR”, czyli ruchu, który ogarnia świat chrześcijański. Uważam, że jest to książka, która skłania do refleksji nad istotą autorytatywnego „kultu w kościele”, w tym ruchu nowej reformacji apostolskiej, i daje nam okazję do ponownego zastanowienia się nad tym, czym jest dla nas „zdrowa wiara”.

Pastor Sakamoto był kiedyś ofiarą tak zwanego „zniekształconego szkolenia uczniów” i doświadczył bolesnej kontroli ze strony przywódcy kościelnego, który nie był uczniem Jezusa. Dzięki temu doświadczeniu stał się pomocnikiem wielu wierzących, którzy cierpieli z powodu podobnych niezdrowych struktur kontroli, i pomaga im kroczyć ścieżką życia z Panem. Właśnie dzięki tym doświadczeniom dostrzega on podobieństwa do ruchu nowej reformacji apostolskiej i na podstawie tej świadomości przeprowadza w książce szczegółową ich analizę.

Pastor Sakamoto, jako osoba pełniąca funkcję przywódczą w kościele, podkreśla, że różne metody kształtowania wspólnoty kościelnej nie mogą być traktowane jako „środki” służące osiągnięciu sukcesu. Oznacza to, że jeśli ruch nowoapostolski lub szkolenie uczniów są „wykorzystywane lub nadużywane” w celu zaspokojenia grzesznej ludzkiej żądzy władzy, przestają one być kościołem Chrystusa. Autor w sposób samokrytyczny opisuje sposób bycia przywódcą, który jako uczeń Pana podąża wyłącznie za „celem”, jakim jest budowanie królestwa Bożego i rozjaśnianie chwały Chrystusa. W tym sensie książkę tę można uznać za podręcznik zdrowego przywództwa.

Dziękuję Paskalovi Zivi z Hokkaido za pomoc w przygotowaniu tego artykułu