Hioba 26: 5-6
„Cienie martwych drżą spod wód i ich mieszkańcy. Szeol jest odkryty przed Nim; Abaddon nie ma okrycia.” TNP
„Cienie zmarłych drżą spod wód – i ich mieszkańcy. Odkryty jest przed Nim Szeol i brak okrycia Abaddonowi” Przekład dosłowny
„Czy olbrzymie ryby nie są przez Niego żywione pod wodą razem z innymi istotami? [Czyż z pod wody narodzą się giganci i ich mieszkańcy?] Otchłań jest przed Nim całkowicie naga, nie ma przed Nim osłony miejsce zagłady.” LXX Septuaginta
Wiersz piąty mówi o jakimś miejscu umieszczonym głęboko pod powierzchnią wód. Hiob wspomina tu o „umarłych” i „tych pod wodami”, co jest poetyckim sposobem mówienia o świecie niewidzialnym. Hiob sugeruje, że nawet w głębinach ziemi i mórz, a także głęboko pod nimi – w miejsca ukryte przed ludzkim wzrokiem – dociera obecność Boga, a całe stworzenie jest świadome Jego mocy.
W tłumaczeniu Wulgaty mamy mowę o olbrzymach, (Refaitach?) „Oto jęczą pod wodami olbrzymi i ci, którzy z nimi mieszkają.” Podobnie Septuaginta wspomina „olbrzymów”. Natomiast stare polskie Biblie Gdańska i Brzeska ten wiersz oddają w następujący sposób: „I martwe rzeczy rodzą się pod wodami, i obywatele ich.”
O Refaitach wspomina rosyjska Biblia z 1876 Russian Synodal Translation; Refaici [Рефаимы] drżą pod wodami i ci, którzy w nich mieszkają.
Niektórzy katoliccy bibliści budują na tym wierszu doktrynę o czyśćcu – „Wszyscy pogrzebani umarli cierpią męki, i wszyscy, którzy utonęli w głębinach morza. Piekło rozdarte przed Bogiem, cmentarze rozkopane i odsłonięte.” The Message;
„Duchy zmarłych bardzo cierpią. Tak samo ci, którzy są pod wodami. I wszyscy, którzy w nich mieszkają.: NIRW;
„Oto olbrzymy jęczą pod wodami i ci, którzy z nimi mieszkają.” katolicka Biblia anglojęzyczna Douay-Rheims
Jednak jest to na tyle niejasny i trudny do przetłumaczenia werset, że budowanie na nim doktryny o czyśćcu jest nieporozumieniem.Wypowiedź Hioba odzwierciedla starożytne wierzenia o świecie podziemnym, który uważano za miejsce pobytu zmarłych. W czasach Hioba ludzie uważali, że Szeol, czyli kraina umarłych, znajduje się pod ziemią, w cieniu, z którego nikt nie powraca. Dla Hioba i jemu współczesnych pojęcie „tych pod wodami” mogło również odnosić się do tajemniczych stworzeń głębin morskich i krain leżących poza zasięgiem ludzkiej eksploracji. Wspominając te niewidzialne krainy, Hiob wskazuje na uniwersalny zasięg mocy i wszechobecności Boga. Żadne miejsce nie jest poza zasięgiem wzroku Boga, czy to w życiu, śmierci, czy w ukrytych głębinach stworzenia.
„Jeśli wstąpię do nieba, tam jesteś; jeśli przygotuję sobie posłanie w otchłani, tam jesteś”. Psalm 139:8
Hiob opisuje moc i wiedzę Boga, podkreślając, że jednak Bóg nie jest odległy, czy nieobecny w życiu ludzi, że nic nie jest przed Nim ukryte – nawet kraina umarłych. Hiob używa obrazów śmierci i otchłani jako „obnażonych” i „odsłoniętych”, aby zilustrować, że Bóg widzi wszystko wyraźnie, nawet to, co jest ukryte przed ludzkim wzrokiem. Wypowiedź Hioba podkreśla ideę, że obecność Boga rozciąga się wszędzie, nawet w głębiny, do których nikt inny nie może dotrzeć. Ten werset podkreśla pełną wiedzę i władzę Boga nad wszystkimi sferami, zarówno fizyczną, jak i duchową. Jaki z tego faktu wyciągniemy wniosek? Otóż taki, że Bóg dobrze zna sytuację Hioba. Chyba Hiob też jest tego coraz bardziej świadomy, mimo zakręconych wypowiedzi przyjaciół – oskarżycieli.
Opis Hioba służy również pokorze ludzkiej mądrości, przypominając nam, że nawet tajemnice śmierci są w zasięgu ręki Boga, daleko poza ludzkim pojmowaniem.
Abaddon to hebrajskie słowo oznaczające „zniszczenie”, „zatracenie” lub „miejsce zagłady”. W Biblii, zwłaszcza w Starym Testamencie, jest używane jako określenie krainy umarłych, podobnej do Szeolu, a czasami jako personifikacja śmierci.W Starym Testamencie i innych pismach żydowskich nazwy „abaddon” używa się najczęściej na określenie świata podziemnego – otchłani. Nazwa ta jest stosowana zamiennie do nazwy szeol, choć rzadziej H 26:6; Przypowieści 15:11 Według niektórych rabinów jest to najgłębsze miejsce w Szeolu.
„Kraina umarłych [Szeol] i Otchłań [Abaddon] są otwarte przed Panem, tym bardziej serca synów ludzkich.” Przypowieści 15:11
Nawet najgłębsza głębia otchłani nie jest tajemnicą dla Boga, lecz „odsłonięta i odkryta przed oczami Tego, z którym musimy zdać sprawę”; „Nic w całym stworzeniu nie jest ukryte przed Bogiem. Wszystko jest odsłonięte i jawne przed oczami Tego, któremu musimy zdać sprawę”. List do Hebrajczyków 4:13
Blog ze studium Księgi Hioba –
https://hioba2828.blogspot.com
Opublikuj komentarz