Z kim zawierasz sojusze?

„Czy dwóch idzie razem, jeśli się nie umówili?” Amosa 3:3 dziś przygotowywałem rozważanie na podstawie Listu do Hebrajczyków 10: 31-36. Kiedy poznajemy historię kościoła pierwszych wieków to widzimy wyraźnie, że kościół ten nie zawierał żadnych sojuszy ze światem, z polityką, ani z ówczesną religią. Szedł swoja drogą. Dziś ze światem umawiamy się na wspólną wycieczkę. I tańczymy to tango we dwoje…

Apostoł Jakub przestrzegał; „Wiarołomni, czy nie wiecie, że przyjaźń ze światem to wrogość wobec Boga? Jeśli więc ktoś chce być przyjacielem świata, staje się nieprzyjacielem Boga.” List Jakuba 4:4. Słowa te dzisiaj nabierają coraz to ważniejszego znaczenia. Prawda?

Często w kazaniach słyszymy słowa Psalmisty: „O, jak szczęśliwy jest ten, Kto nie kieruje się radą bezbożnych, Nie przesiąkł podłością grzeszników, Nie zajął miejsca w gronie szyderców,” Psalm 1:1 Dzisiaj kiedy czytam te słowa zastanawiam się jak bardzo, i jak często kieruję się radą ludzi bezbożnych i niegodziwych…., a potem bywam nieszczęśliwy…

Jest jeszcze jeden istotny fragment, który koniecznie muszę tu dopisać. To słowa apostoła Pawła z listu do Koryntian; „Przestańcie wprzęgać się w nierówne jarzmo z niewierzącymi. Cóż za towarzystwo sprawiedliwości z bezprawiem? Co za wspólnota światła i ciemności? Co za harmonia między Chrystusem a Beliarem? Gdzie część wspólna wierzącego z niewierzącym? Jaka zgoda między przybytkiem Boga a bóstwami? My przecież jesteśmy przybytkiem żywego Boga, zgodnie z Jego słowami: Zamieszkam z nimi i będę się wśród nich przechadzał, będę ich Bogiem, a oni — moim ludem. Dlatego: Wyjdźcie spośród nich! Odłączcie się od nich — mówi Pan. I: Nieczystego nie dotykajcie; a ja was przyjmę. I: Będę wam Ojcem, a wy będziecie mi synami i córkami — mówi Wszechmocny Pan.” 2 Koryntian 6: 14-18