Co ma wspólnego słoma z ziarnem…

„Albowiem nawet prorok, nawet kapłan postępują haniebnie, nawet w moim domu znalazłem ich nieprawość – wyrocznia Pana.” Księga Jeremiasza 23:11

Prorok Jeremiasz zdecydowanie przeciwstawiał się fałszywym prorokom. Jednym z nich był Chananiasz. Jeremiasz wystąpił przeciwko niemu, a całą historię mamy zapisaną w Księdze Jeremiasza 28 rozdział.

„Natomiast prorok, który prorokuje o pokoju, zostaje uznany za proroka, którego prawdziwie posłał Pan, dopiero gdy spełni się jego słowo.  Wtedy prorok Chananiasz ściągnął jarzmo z szyi proroka Jeremiasza i złamał je.  I rzekł Chananiasz wobec całego ludu: Tak mówi Pan: Tak złamię jarzmo Nebukadnesara,..

A gdy prorok Chananiasz złamał jarzmo na szyi proroka Jeremiasza, doszło Jeremiasza słowo tej treści:  Idź i powiedz Chananiaszowi: Tak mówi Pan: Złamałeś jarzmo drewniane, ale Ja zrobię zamiast niego jarzmo żelazne.  Bo tak mówi Pan Zastępów, Bóg Izraela: Jarzmo żelazne wkładam na szyję tych wszystkich narodów, aby służyły Nebukadnesarowi, królowi babilońskiemu, i będą mu służyły; także zwierzęta polne mu poddałem.  Potem rzekł prorok Jeremiasz do proroka Chananiasza: Słuchajże, Chananiaszu: Nie posłał cię Pan, a ty wywołujesz w tym ludzie fałszywą ufność.  Dlatego tak mówi Pan: Oto Ja usunę cię z powierzchni ziemi. Jeszcze w tym roku umrzesz, gdyż głosiłeś odstępstwo od Pana. I umarł prorok Chananiasz w tym roku w miesiącu siódmym.”

A teraz cofnijmy się do 23 rozdziału, w którym mamy opisane zepsucie przywódców duchowych w Izraelu. Pan Bóg przez Jeremiasza potępia religijny establishment Judy – zarówno proroków (którzy mieli głosić prawdziwe słowo Boże), jak i kapłanów (którzy mieli zarządzać kultem w świątyni i prowadzić ludzi ku świętości). Duchowni stali się „profanami” (lub bezbożnymi, skalanymi i zanieczyszczającymi Bożą świętość), ​​utracili oni swoją duchową czystość. Zamiast reprezentować Boga, postępowali z hipokryzją, zepsuciem moralnym i fałszem. Niegodziwość pojawiła się w „Bożym Domu”. Fraza „w moim domu” odnosi się bezpośrednio do Świątyni w Jerozolimie. Podkreśla, że ​​grzech i zepsucie przeniknęły nawet do najświętszej przestrzeni fizycznej, pokazując, że przywódcy duchowi i fałszywi prorocy wprowadzili bałwochwalstwo i zło do samego centrum kultu. Duchowieństwo stało się przyczyną tragedii całego narodu. Ponieważ duchowi przewodnicy narodu całkowicie zawiedli, Bóg zapowiada nadchodzącą katastrofę i niewolę babilońską jako jej konsekwencję.

Biada pasterzom

„Biada pasterzom, którzy prowadzą do zguby i rozpraszają owce mojego pastwiska – wyrocznia Pana. Dlatego to mówi Pan, Bóg Izraela, o pasterzach, którzy mają paść mój naród: Wy rozproszyliście moją trzodę, rozpędziliście i nie zatroszczyliście się o nią; oto Ja się zatroszczę o nieprawość waszych uczynków – wyrocznia Pana. (…)

O prorokach. Rozdziera się serce we mnie, wszystkie moje członki ogarnia drżenie, jestem jak człowiek pijany, jak człowiek przesycony winem – z powodu Pana i Jego świętych słów. (…)  

Albowiem nawet prorok, nawet kapłan postępują haniebnie, nawet w moim domu znalazłem ich nieprawość – wyrocznia Pana. Dlatego będzie ich droga dla nich gruntem śliskim, na którym się potkną w ciemnościach i upadną. Albowiem ześlę na nich nieszczęście w roku, w którym ich nawiedzę – wyrocznia Pana. Także wśród proroków Samarii widziałem szaleństwo: prorokowali w imię Baala i zwodzili mój naród, Izraela. A wśród proroków Jerozolimy widziałem obrzydliwość: cudzołóstwo, zatwardziałość w kłamstwie i popieranie złoczyńców, przy czym nikt się nie nawraca ze swej niegodziwości. Stali się oni wszyscy dla Mnie jakby Sodomą, a mieszkańcy ich jakby Gomorą. (…)
 
To mówi Pan Zastępów: Nie słuchajcie proroków, którzy wam przepowiadają: wprowadzają was w błąd; zwiastują wam urojenia swego serca, nie zaś to, co pochodzi z ust Pańskich. Mówią stale tym, co uwłaczają słowu Pana: Będziecie zażywać pomyślności. Wszystkich zaś tych, co idą za popędem swego serca, zapewniają: Nie spotka was nieszczęście. (…)

Oto nawałnica Pańska, gniew powstaje, burza szaleje, spada na głowę niegodziwych. Nie ustanie gniew Pana, dopóki nie wykona On i nie urzeczywistni zamiarów swego serca. Przy końcu dni zrozumiecie to w pełni. Nie posłałem tych proroków, lecz oni biegają; nie mówiłem do nich, lecz oni prorokują. Gdyby stali w mojej radzie, głosiliby moje słowa mojemu narodowi i nawróciliby ich ze złej drogi oraz z przewrotnego postępowania. (…) 

Miałem sen, miałem sen!

Słoma, a w zasadzie plewy to lekka, bezużyteczna zewnętrzna osłona ziarna, którą wiatr łatwo rozwiewa i która nie stanowi żadnego pożywienia. Jest bezwartościowa. Symbolizuje ona ludzkie opinie, fałszywe nauki oraz puste obietnice sukcesu. W odróżnieniu od plew ziarno np. pszenica to solidny pokarm, który podtrzymuje życie. Reprezentuje ona prawdziwe, pełne mocy Słowo Boże, które karmi duszę i ją przemienia. Postawione tutaj pytanie: „Czymże są plewy wobec pszenicy?” – to pytanie retoryczne, na które odpowiedź jest oczywista: nie mają one ze sobą nic wspólnego, a ludzkie kłamstwa, manipulacje nie mają żadnej wagi w zestawieniu z Bożą prawdą.

(…) Słyszałem to, co mówią prorocy, którzy prorokują fałszywie w moim imieniu: Miałem sen, miałem sen! Dokądże będzie tak w sercu proroków, przepowiadających kłamliwie i przepowiadających złudy swego własnego serca? Zmierzają ku temu, by przez sny swoje, które jeden drugiemu opowiada, poszło w niepamięć moje Imię u mojego ludu, podobnie jak zapomnieli mego Imienia dla Baala ich przodkowie. Prorok, który miał sen, niech opowiada swój sen! Kto miał moje słowo, niech wiernie opowiada moje słowo! Co ma wspólnego słoma z ziarnem – wyrocznia Pana.

Czy moje słowo nie jest jak ogień – wyrocznia Pana – czy nie jest jak młot kruszący skałę? Oto dlatego się zwrócę przeciw prorokom – wyrocznia Pana – którzy kradną sobie nawzajem moje słowo. Oto się zwrócę przeciw prorokom – wyrocznia Pana – którzy używają swego własnego języka, by wypowiadać wyrocznie. Oto się zwrócę przeciw tym, którzy prorokują sny kłamliwe – wyrocznia Pana – opowiadają je i zwodzą mój lud kłamstwami i chełpliwością. Nie posłałem ich ani nie dawałem polecenia; w niczym też nie są użyteczni dla tego narodu – wyrocznia Pana.” 

Jer. 23:1-2,9,11-14,16-17,19-22,25-32