Synu człowieczy, były dwie kobiety…

Ezechiela 23: 1-11

„Jahwe przemówił do mnie w te słowa: Synu człowieczy, były dwie kobiety, córki jednej matki, które źle się prowadziły [już] w Egipcie. W młodości swojej uprawiały nierząd. Tam ściskano ich łono, tam pieszczono ich dziewicze piersi. Ich imiona: starsza Ohola i jej siostra Oholiba. Zostały [one] moimi i zrodziły mi synów oraz córki. Ich imiona: Samaria-Ohola i Jerozolima-Oholiba. Ale Ohola będąc moją cudzołożyła. Rozmiłowała się w swoich kochankach, żołnierzach asyryjskich, ubranych we fioletową purpurę, w namiestnikach i dowódcach, wszystkich przystojnych młodzieńcach i rycerzach jeżdżących na koniach. Wszystkim najlepszym synom Asyrii oddała swoją lubieżność i hańbiła się ze wszystkimi, których kochała, oraz ze wszystkimi ich bożkami. Nie porzuciła [też] swej rozpusty z Egiptem, albowiem spali z nią w jej młodości. Oni pieścili jej dziewicze piersi i oddawali jej swoją lubieżność. Dlatego wydałem ją w ręce jej kochanków, w ręce synów Asyrii, w których się rozmiłowała. Oni odsłonili jej nagość, zabrali jej synów i jej córki, samą zaś mieczem zamordowali. Stała się tedy przestrogą dla kobiet; sąd nad nią odbyto. Widziała to jej siostra Oholiba, ale swoją namiętną miłość bardziej od niej znieprawiła, a swą lubieżność [uczyniła gorszą] od rozpusty swej siostry.” (Biblia Poznańska 1974/75)

Ale Ohola będąc moją cudzołożyła

W kolejnym rozdziale Księgi Ezechiela mamy bardzo ważną,  nawet kontrowersyjną alegorię, która przyrównuje odstępstwo Izraela i Judy do prostytucji, czy wręcz do nadmiernego popędu seksualnego. Niezaspokojone żądze, niepohamowany chorobliwy popęd seksualny, lubieżność, rozpusta, sprośność i nierząd wszystko to ma zobrazować nam, jak daleko naród wybrany odszedł od wierności Panu Bogu, od świętości i czystości. Ten silny kontrast pomiędzy czystością dziewicy, a brudem cudzołożnicy ma w najlepszy z możliwych sposobów, uzmysłowić słuchaczom proroka Ezechiela jak naprawdę, w oczach Bożych, wygląda aktualna sytuacja potomków Abrahama, tuż przed upadkiem i zburzeniem Jerozolimy.

Pan Bóg dobrze wie, że grzeszna cielesna natura człowieka dostarcza ludziom szereg kłopotów właśnie w sferze seksualnej. Wiele ludzi ma z tą sferą problemy. Przez nadpobudliwość seksualną  rozpada się wiele małżeństw. W czasach biblijnych rozpowszechniona była prostytucja sakralna. Ona dotarła również do Izraela. Obsesyjny demoniczny charakter seksualnego duchowego i politycznego uzależnienia doprowadził do zerwania więzi Pana Boga z całym Izraelem.

O duchowym cudzołóstwie czytaliśmy już w szesnastym rozdziale księgi Ezechiela. Tam chodziło o wszeteczeństwo na płaszczyźnie religijnej. Polegało ono na przyjęciu systemu wierzeń, kultu, norm etycznych i kultury od sąsiednich narodów. W tym rozdziale mamy mowę głównie o wszeteczeństwie politycznym. Najpierw Izrael, a następnie Juda pozwoliła sobie na przymierza i sojusze polityczne niezgodne z ideą suwerenności i niezależności Izraela. Polityczne decyzję podejmowane na własną rękę wbrew woli Bożej widzieliśmy w przypowieści o orłach w rozdziale 17.

Pan Bóg wyraźnie powiedział, „Nie będzie wśród córek izraelskich nierządnicy świątynnej ani wśród synów izraelskich nierządnika świątynnego.” Księga Powtórzonego Prawa 23: 18

W 1 Królewskiej 14: 21 – 25 czytamy, o tym, że Rechabeam , syn Salomona, zaledwie w kilka lat po śmierci ojca doprowadził, zezwolił aby w Izraelu uprawiano nierząd kultowy, a ludzie, czytamy „popełniali wszystkie obrzydliwości narodów, które Pan wygnał przed synami izraelskimi.”

Z tekstu 2 Królewskiej 23:7 dowiadujemy się , że król Jozjasz kazał zburzyć pomieszczenia nierządników, którzy byli w świątyni Pana, gdzie niewiasty tkały zasłony dla Aszery. Zwróćcie uwagę na to gdzie miała miejsce prostytucja sakralna w Judzie ? W świątyni Pana !

Wiedząc o tym co działo się m.in. na terenie świątyni Pana, nie dziwi nas specjalnie to nawiązanie mowy Pana Boga do niewierności seksualnej, grzesznej, chorobliwej pożądliwości i rozpusty Oholi i jej siostry Oholiby.

Te dwie kobiety były córkami jednego narodu, narodu izraelskiego. Obie cudzołożyły już będąc w Egipcie. Coś złego wydarzyło się z tym ludem już w Egipcie. Czytaliśmy o tym w Ezechiela 20:7,8.
 
„I rzekłem do nich: Niech każdy z was odrzuci obrzydliwości miłe dla jego oczu, a nie kalajcie się bałwanami egipskimi – Ja, Pan, jestem waszym Bogiem. Lecz oni byli przekorni wobec mnie i nie chcieli mnie słuchać; nikt nie odrzucił obrzydliwości miłych dla swoich oczu i nie opuścili bałwanów egipskich. Wtedy postanowiłem wylać na nich swoją zapalczywość i dać upust swojemu gniewowi na nich pośród ziemi egipskiej.”
 
Starsza siostra miała na imię Ohola, a młodsza Oholiba. Ohola symbolizuje Samarię, stolicę Izraela, a Oholiba Jerozolimę, stolicę Judy. Pan Bóg wspomina; „Ohola należała do Mnie, cudzołożyła. Pożądała swoich kochanków: żołnierzy asyryjskich, dostojników ubranych w purpurę, namiestników, wszystkich przystojnych młodzieńców i jeźdźców dosiadających koni. Cudzołożyła z nimi, z oficerami asyryjskimi i z wszystkimi, których pożądała. Plamiła się wszystkimi ich bożkami.”

Bibliści podjęli się próby odszyfrowania znaczenia imion tych dwóch sióstr. Ohola znaczy „jej namiot”, a Oholiba „mój namiot jest w niej”. Bez wątpienia jest to aluzja do namiotu, przybytku, świątyni gdzie mieszkał Pan Bóg. Po podziale Izrael miał własne oddzielne miejsca święte, a w Jerozolimie znajdowało się to właściwe miejsce zamieszkania chwały Bożej. Boży namiot był w niej. To powinno zobowiązywać do wierności Panu Bogu, tymczasem czytamy, że Oholiba, (Jerozolima) siostra Oholi (Samarii), chociaż widziała te wszystkie obrzydliwości, zapłonęła jeszcze większą pożądliwością i uprawiała jeszcze większy nierząd niż jej siostra.

Ohola (Izrael) popełniała wszeteczeństwo dwojakiego rodzaju. Rozwiązłość „seksualną” w sferze duchowości i religii, włączając w to prostytucję sakralną oraz nierząd, prostytucję polityczną, głównie z Asyrią, której Izrael stał się z biegiem czasu wasalem.

„Gdy za jego (króla Izraela Menachema) czasów napadł kraj Pul, król asyryjski, Menachem dał Pulowi tysiąc talentów srebra, aby go popierał i utwierdził przez to władzę królewską w jego ręku. Menachem ściągnął te pieniądze od Izraelitów, od wszystkich zamożnych, aby móc je dać królowi asyryjskiemu, po pięćdziesiąt sykli srebra od każdego.” 2 Ks. Królewska 15: 19,20

„W dwudziestym roku panowania Achaza, króla judzkiego, objął władzę królewską nad Izraelem w Samarii Ozeasz, syn Eli, a panował dziewięć lat. Czynił on to, co złe w oczach Pana, jednakże nie tak, jak królowie izraelscy, którzy byli przed nim. Przeciwko niemu nadciągnął Salmanasar, król asyryjski, i Ozeasz został jego lennikiem, i płacił mu daninę.” 2 król 17: 1-3

Ta prostytucja polityczna Oholi doprowadziła do zburzenia Samarii i upadku północnego Księstwa Izraela w 722 r. p.n.e.

Bo małżonkiem twoim jest twój Stworzyciel, Jahwe Zastępów

„ I dlatego ustały deszcze jesienne, i nie było deszczów wiosennych. Lecz ty masz czoło kobiety wszetecznej, nie znasz już wstydu, znowu teraz wołasz do mnie: Ojcze mój! Ty jesteś przyjacielem mojej młodości! Czy wiecznie będziesz się gniewał, czy zawsze będziesz chował urazę? Tak oto mówiłaś i czyniłaś zło, ile tylko potrafiłaś. (…) Widziała także, że Ja właśnie z powodu wszystkich cudzołóstw odrzuciłem odstępną żonę, Izraela, i dałem jej list rozwodowy. Jednak jej siostra, niewierna Juda, nie ulękła się, lecz poszła i także oddawała się nierządowi; Przez bezwstydny swój nierząd zbezcześciła ziemię, cudzołożyła z kamieniem i drewnem.” Jer. 3:3-5,8-9

Izrael w Starym Testamencie jest nazwany żoną Pana Boga. Ukochaną która stała się wszetecznicą, ale nadal jest umiłowaną Bożą „kobietą”. Obraz Bożej wierności do tego, zbuntowanego „domu przekory” widzimy u proroka Ozeasza, któremu to Pan Bóg polecił ożenić się z prostytutką, potem z cudzołożnicą i pokochać je. Izajasz i Ozeasz żyli sto lat przed Ezechielem. Minęło pokolenie i nic się w tym czasie nie zmieniło. Naród wybrany, lud Boży nadal tkwił w bałwochwalczym nierządzie i popełniał duchowe wszeteczeństwo z pogańskimi systemami religijnymi. Nie pomogły bolesne doświadczenia proroka Ozeasza i poselstwo Izajasza.

 „Bo małżonkiem twoim jest twój Stworzyciel, Jahwe Zastępów – to Imię Jego, a twym Wybawcą – Święty Izraela, Bóg całej ziemi – tak się Go nazywa.  Albowiem Jahwe cię wzywa jak niewiastę opuszczoną, znękaną na duchu. Bo czyż odtrąca się małżonkę swej młodości? – mówi twój Bóg.  Na krótką chwilę cię opuściłem, lecz w miłosierdziu wielkim znów cię przygarniam.  Uniesiony gniewem ukryłem na moment swoje oblicze przed tobą, lecz w miłości odwiecznej mam litość nad tobą – mówi Jahwe, twój Odkupiciel.  Ze mną rzecz ma się tak, jak za dni Noego: Jak przysiągłem, że wody Noego nigdy już więcej nie zaleją ziemi, tak też przysięgam nie wywierać gniewu na tobie ani ci grozić karami.  Bo góry się mogą rozstąpić i wzgórza mogą się zachwiać, lecz miłość moja cię nie odstąpi, Przymierze pokoju mojego się nie zachwieje! – mówi Jahwe litujący się nad tobą.” Izajasza 54: 5-10

„Początek poselstwa Pana przez Ozeasza. Pan rzekł do Ozeasza: Idź, weź sobie za żonę nierządnicę i miej z nią dzieci z nierządu, gdyż kraj przez nierząd stale odwraca się od Pana.” Oz. 1:2  „Mówcie do swoich braci: Ludu mój! A do swoich sióstr: Umiłowane!  Oskarżajcie waszą matkę, oskarżajcie, gdyż ona nie jest moją żoną, a ja nie jestem jej mężem, niech usunie znaki swojego nierządu ze swojego oblicza, a znaki swojego cudzołóstwa spomiędzy swoich piersi.  Bo inaczej rozbiorę ją do naga i ukażę ją taką, jaką była w dzień swojego narodzenia, i uczynię ją podobną do pustyni, i sprawię, że będzie jak wyschnięta ziemia, i umrze z pragnienia.  Nie będę także miłował jej dzieci, gdyż są dziećmi nierządu,  Bo ich matka uprawiała nierząd, a ich rodzicielka postępowała bezwstydnie. Mówiła bowiem: Pobiegnę za moimi kochankami, którzy mi dają chleb i wodę, wełnę i len, oliwę i napój.  Dlatego oto Ja zagrodzę jej drogę cierniem i odgrodzę ją murem tak, że nie znajdzie swoich ścieżek.  Gdy będzie biegać za swoimi kochankami, nie dogoni ich, a gdy szukać ich będzie, nie znajdzie. Wtedy powie: Nuże, wrócę do pierwszego swojego męża, gdyż wtedy mi było lepiej niż teraz.  Ale ona nie wie, że to Ja dawałem jej zboże, moszcz i oliwę, dawałem jej w obfitości srebro i złoto, z którego oni robili Baala.  Dlatego zabiorę w swoim czasie z powrotem swoje zboże i swój moszcz w porze właściwej i pozbawię ją mojej wełny i mojego lnu, którym okrywała swoją nagość.  A teraz obnażę ją na oczach jej kochanków i nikt jej nie wyrwie z mojej ręki.  I położę kres wszelkiemu jej weselu, jej świętom, jej nowiom, jej sabatom i wszelkim jej uroczystościom.  I spustoszę jej winnice i jej figowe sady, o których mówiła: To jest zapłata, którą mi dali moi kochankowie. I zamienię je w leśną gęstwinę, z której się żywią zwierzęta polne.  I pomszczę się na niej za dni Baalów, którym spalała ofiary, i strojąc się w swoje obrączki i klejnoty, chodziła za swoimi kochankami, lecz o mnie zapomniała – mówi Pan.  Dlatego teraz Ja zwabię ją i zaprowadzę na pustynię, i przemówię do jej serca.” Oz. 2:3-16

Duchowe i polityczne wszeteczeństwo w Księdze proroka Ozeasza

Ohola (Izrael); „kalała się z WSZYSTKIMI, których tylko zapragnęła, cudzołożąc ze WSZYSTKIMI ich bożkami.” We wcześniejszych rozważaniach zwróciłem uwagę, że losy dwóch wielkich proroków, Jeremiasza i Ezechiela są ze sobą ściśle powiązane. Ezechiel działa na wygnaniu w Babilonie, a Jeremiasz w tym samym czasie w Jerozolimie. Jednakowo są ignorowani przez słuchaczy. Ludzie wolą słuchać fałszywych proroków i trwać w fałszywym poczuciu bezpieczeństwa, niż słuchać „zrzędliwych i sfrustrowanych” Bożych proroków.

W naszych rozważaniach, do tych dwóch proroków musimy dołączyć jeszcze jednego proroka, a mianowicie Ozeasza. Dlaczego ? Co takiego łączy Ezechiela z Ozeaszem ?

Ozeasz prorokował tuż przed klęską Izraela, upadkiem Samarii i niewolą asyryjską. Prorok Ezechiel prorokuje tuż przed klęską Judy, upadkiem Jerozolimy i niewolą babilońską. Obaj piszą o zdradzie i wszetecznych związkach polityczno duchowych „umiłowanej żony” Bożej jaką był Izrael i Juda.

„Mój lud radzi się swojego drewna, a jego kij daje mu wyrocznię, gdyż duch wszeteczeństwa ich omamił, a cudzołożąc odstąpili od swojego Boga” Ozeasza 4:12

”Izrael jest skalany. Ich uczynki nie pozwalają im zawrócić do swojego Boga, gdyż duch wszeteczeństwa jest w ich sercu, tak że nie znają Pana” Ozeasza 5:3,4

„Lecz Ja jestem dla Efraima (Izrael) jak mól, a dla domu Judy jak próchnica. Gdy Efraim zauważył swoją chorobę, a Juda swoją ropiejącą ranę, udał się Efraim do Asyrii, a Juda do wielkiego króla; lecz on nie może was uleczyć ani zagoić waszej rany.” Ozeasza 5:13-14,

„I Efraim (Izrael) stał się jak gołąb głupi i nierozumny: Wzywali Egipt i udawali się do Asyrii. Gdy tak chodzą, rozciągam nad nimi swoją sieć, ściągam ich w dół jak ptactwo niebieskie, łapię ich, gdy słyszę ich stado. Biada im, że uciekli od mnie! Grozi im zguba, gdyż odstąpili ode mnie. A przecież to Ja ich wyzwoliłem; lecz oni rozsiewali o mnie kłamstwa.” Ozeasza 7: 11-13

„Zginął Izrael, jest teraz wśród ludów jak naczynie, na które nie ma popytu. Bo wybrali się do Asyrii – jak dziki osioł, który biega samotnie – do Egiptu, aby składać podarki miłosne. Ozeasza 8: 8

„Efraim otoczył mnie kłamstwem, a dom Izraela fałszem; także Juda oddalił się od Boga, lecz wobec nierządników świątynnych jest wierny. Efraim pasie wiatr, goni nieustannie za wschodnim wiatrem, pomnaża kłamstwo i gwałt; zawiera przymierze z Asyrią, a Egiptowi dostarcza oliwy.” Ozeasza 12:1,2

Przypomnij Jerozolimie jej obrzydliwości –
https://www.kilkaminut.pl/?p=1231

„Jahwe przemówił do mnie w te słowa:  Synu człowieczy, przypomnij Jerozolimie jej obrzydliwości i powiedz: Tak mówi Pan, Jahwe, do Jerozolimy: Twój rodowód i twoje pochodzenie [mają swój początek] w ziemi Kananejczyków. Twój ojciec był Amorejczykiem, a twoja matka Chittytką.  [Takie były] twoje narodziny: Gdy przyszłaś na świat, nie odcięto ci pępowiny i nie wykąpano w wodzie, aby cię obmyć. Nie natarto cię solą i nie owinięto cię w pieluszki.  Nikt nie spojrzał na ciebie z litością, aby ci oddać jedną z tych [posług] i okazać współczucie. W dniu, w którym się urodziłaś, porzucono cię na [otwartym] polu z niezadowolenia, że żyjesz.  Przechodziłem obok ciebie i ujrzałem cię, jak wiłaś się w swej krwi. Powiedziałem ci: Żyj,  rośnij. Rozkrzewię cię jak latorośl polną. Rozwinęłaś się więc i urosłaś. Stałaś się w pełni dojrzałą. Piersi nabrały kształtów i włosy porosły. Byłaś jednak naga i goła.  Przechodziłem obok ciebie i spojrzałem na ciebie. Oto twój wiek był wiekiem miłości. Więc rozciągnąłem na ciebie kraj mojej [szaty] i okryłem twoją nagość. Przysiągłem ci i wszedłem z tobą w Przymierze – wyrocznia Pana, Jahwe. I zostałaś moją.  Wykąpałem cię w wodzie, zmyłem z ciebie twoją krew i namaściłem cię oliwą.  Ubrałem cię we wzorzystą szatę, nałożyłem ci sandały z najlepszej skóry, opasałem cię bisiorem i okryłem cię jedwabiem.  Przystroiłem cię klejnotami, włożyłem bransolety na twoje ręce i naszyjnik na szyję,  włożyłem [ozdobną] obrączkę w twój nos i kolczyki w twoje uszy, a na twoją głowę [nałożyłem] ozdobny diadem.  Przystroiłaś się w złoto i srebro. Twoje szaty były z bisioru i jedwabiu oraz ze wzorzystej tkaniny. Żywiłaś się najprzedniejszą mąką, miodem i oliwą. Stałaś się bardzo, bardzo piękna i doszłaś do godności królewskiej.  Twoje imię stało się znane między narodami z powodu twej piękności. Była ona bowiem doskonała dzięki moim klejnotom, którymi cię ozdobiłem – wyrocznia Pana, Jahwe.  Ale [zbyt] polegałaś na swojej piękności i cudzołożyłaś, [dufna] w swoje imię. Uprawiałaś nierząd z każdym, kto przechodził. Jemu się oddawałaś.  Brałaś [niektóre] ze swych szat, robiłaś pstre [namioty] wyżynne i uprawiałaś w nich nierząd.  Brałaś swe klejnoty z mojego złota i mojego srebra, które ci dałem, wykonywałaś [z nich] podobizny męskie i cudzołożyłaś z nimi.  Brałaś swe wzorzyste szaty, okrywałaś je i kładłaś przed nimi moją oliwę i moje kadzidło.  Mój chleb, który ci dałem, najprzedniejszą mąkę, oliwę i miód, którymi cię karmiłem, kładłaś przed nimi na ofiarę wonności przebłagania – wyrocznia Pana, Jahwe.  Brałaś [też] swoich synów i swe córki, których mi zrodziłaś, i zabijałaś ich im na pokarm. Czyż mało ci było nierządu?  Ofiarowałaś moich synów i na cześć [bożków] przeprowadzałaś ich [przez ogień].”Księga Ezechiela 16: 1-21

Studium Księgi Ezechiela –
https://ezechiela.blogspot.com