Codziennie…

„I mówił też do wszystkich: Jeśli ktoś chce iść za mną, niech wyprze się samego siebie i niech weźmie swój krzyż CODZIENNIE, i niech idzie za mną.” Ewangelia Łukasza 9:23

„I trwali niezłomnie w nauce apostołów i we wspólnocie, i w ŁAMANIU CHLEBA, i w modlitwach. I każdą duszę ogarniała bojaźń, a przez ręce apostołów działo się wiele znaków i cudów. A wszyscy wierzący byli na tym samym miejscu i wszystko mieli wspólne. … I CODZIENNIE też trwali niezłomnie i jednomyślnie w świątyni, ŁAMIĄC TAKŻE CHLEB po domach, przyjmowali pokarm z radością i w prostocie serca, Chwaląc Boga i mając życzliwość u całego ludu. A Pan CODZIENNIE przyłączał do tego grona – do zboru – tych, którzy dostępowali zbawienia.” Dzieje Apostolskie 2: 42-46

„A ci byli szlachetniejsi od tych w Tesalonice, gdyż przyjęli Słowo Boże z całą gotowością, CODZIENNIE badając Pisma, czy tak się te rzeczy mają…. I dlatego [Paweł] rozprawiał w synagodze z Żydami i czczącymi Boga, i CODZIENNIE na rynku z tymi, z którymi się nadarzyło” Dzieje Apostolskie 17:11,17

Uczniowie Jezusa nie mogą naśladowania swojego Mistrza ograniczyć do „od święta”. Do godziny dziesiątej w niedzielny poranek, czy do sobotniego spotkania „szabasowego”. Nie uda się codzienne branie krzyża i naśladowanie Chrystusa bez codziennego łamania chleba z innymi.

W Kościele [Eklezji] z pierwszych wieków „łamanie chleba” każdego dnia oznaczało połączenie bliskiej wspólnoty i, często, obchodzenia Wieczerzy Pańskiej po domach. Oznaczało to oddane życie wspólnotowe, wspólne spożywanie posiłków w celu zacieśnienia więzi, wspierania potrzebujących i wspólnego, radosnego wspominania ofiary Chrystusa.

Spotkania we wspólnocie domowej nie były jedynie rytuałami religijnymi, ale codziennymi aktami jedności, podczas których wspólnie jedli, modlili się i studiowali nauki apostołów. Podczas gdy codziennie oddawali cześć Bogu w Świątyni (publicznie), „łamanie chleba” odbywało się w domach prywatnych, tworząc rodzinną atmosferę. Spotkania te charakteryzowały się niezwykłą spontaniczną radością i hojnym, ofiarnym stylem życia, w którym członkowie dzielili się zasobami, aby nikt nie był w potrzebie. Było to praktyczne, codzienne stosowanie ich jedności w Chrystusie jako Ciała Chrystusa, jednoczące różnych członków wczesnego Kościoła.

Dzisiaj w społeczności chrześcijańskiej brakuje tej codzienności. Bez codziennego przebywania ze sobą, nawet nie koniecznie fizycznego, społeczność przestaje być społecznością.

Autor Listu do Hebrajczyków przestrzegał by nie opuszczać zgromadzeń, szczególnie w trudnym czasie doświadczeń i ucisku. „Nie porzucając naszych wspólnych zgromadzeń, jak to u niektórych jest w zwyczaju, ale zachęcajmy się; i to tym bardziej, im wyraźniej widzicie, że zbliża się ten dzień.” List do Hebrajczyków 10:25

Codzienne łamanie chleba to także symbol rozważania słowa. Pan Jezus powiedział; „Nie samym chlebem będzie żył człowiek, ale każdym słowem, wychodzącym z ust Boga.” Ewangelia Mateusza 4:4

„i chleb, który krzepi serce ludzkie…”
Psalm 104:15

Na Bliskim Wschodzie chleb jest świętym symbolem życia, pożywienia i boskiego błogosławieństwa, często określanym jako 'aisz lub khobz (co oznacza „życie” lub „życie”). Symbolizuje gościnność, hojność i wspólnotę, stanowiąc kluczowy element codziennych posiłków i gest powitania gości.

W Biblii chleb funkcjonuje jako najbardziej podstawowy pokarm. Jest darem Bożym i źródłem siły, by serce ludzkie chleb krzepił. Brak chleba oznacza brak wszystkiego, dlatego w modlitwie, której Jezus nauczył swoich uczniów, symbol chleba zawiera w sobie wszystkie dobra, które są niezbędne do życia.

Bez tego CODZIENNEGO „łamania chleba” we wspólnocie pozwalamy zakleszczyć się w naszej samotnej codzienności, uwikłać się w różne sprawy tego życia, a sprawy tego świata…. zagłuszają zasiewane w nas Słowo.

„A ten, który jest posiany między ciernie, to ten, który słucha słowa; ale troska tego wieku i zwodniczy urok bogactwa zadusza słowo, i staje się bezowocnym.” Ewangelia Mateusza13:22

„Nikt, kto pełni służbę wojskową, nie jest uwikłany [nie da się wplątać] w sprawy tego życia, aby podobać się temu, który go powołał do wojska.” 2 Tymoteusza 2:4

„A jeśli chodzimy w światłości, jak On jest w światłości, społeczność mamy między sobą, a krew Jezusa Chrystusa, Jego Syna, oczyszcza nas z wszelkiego grzechu.” 1 List Jana 1:7