Duchowa sterylność

Ezechiela 44: 20-31

„Nie będą golili swej głowy ani nie będą zapuszczali włosów, ale będą dokładnie strzyc swoje głowy. Żaden kapłan nie będzie pił wina, gdy wejdzie na dziedziniec wewnętrzny.  Nie będą brali sobie za żonę ani wdowy, ani kobiety porzuconej, ale będą mogli pojąć za żonę dziewicę z Domu Izraela lub wdowę, która została wdową po kapłanie.  Będą pouczali lud mój [o różnicy] między tym, co jest święte, a tym, co jest nieświęte, i objaśniali o tym, co jest nieczyste, i o tym, co jest czyste.  Oni staną w sporze, aby sądzić. Będą go rozstrzygać według mojego polecenia. Będą przestrzegali moich praw, moich przepisów, wszystkich moich świąt i będą święcili moje szabaty.  [Żaden] nie zbliży się do człowieka zmarłego, aby się nie stał nieczystym. ” Biblia Poznańska

Duchowa sterylność

W przepisach dotyczących służby dla kapłanów mamy wymienionych szereg czynności, co mogą lub czego nie mogą robić. Praktycznie to co czytamy powtarza się z zakresem czynności nakazanych i zakazanych kapłanom i lewitom za czasów Aarona. Ten kodeks mamy zapisany w Księdze Kapłańskiej głównie rozdział 10, 16 i 21, oraz w 14 rozdziale Księgi Powtórzonego Prawa.

Duchownym w Nowej Świątyni nie będzie wolno; nosić na służbie ubrań wywołujących poty, golić głowy, zapuszczać włosów, pić wina na służbie, nie mogli żenić się z wdowami (poza wdowami po kapłanach) i z kobietami rozwiedzionymi, nie mogli wychodzić na zewnątrz w świętych szatach. Nie będą mogli jeść żadnej padliny, ani mięsa rozszarpanego przez dzikie zwierzęta. Nie będą mogli zbliżać się i dotykać ciał ludzi zmarłych (za wyjątkiem najbliższej, spokrewnionej rodziny). Nie będą mogli mieć dziedzictwa. Generalnie duchowni mają się ubierać schludnie, dbać o swój wygląd zewnętrzny, nie zajmować się majątkiem, poprzestawać „na małym”, jeść rzeczy czyste oraz wieść przykładne dla innych życie. To obowiązywało za czasów Mojżesza, i to będzie obowiązywać w przyszłości. To są wyznaczniki świętości duchownych w Świątyni Pana.

Przeczytajmy w tym kontekście słowa Pana Jezusa; ”Nie mniemajcie, że przyszedłem rozwiązać zakon albo proroków; nie przyszedłem rozwiązać, lecz wypełnić. Bo zaprawdę powiadam wam: Dopóki nie przeminie niebo i ziemia, ani jedna jota, ani jedna kreska nie przeminie z zakonu, aż wszystko to się stanie.” Mateusza 5: 17,18 To jest bardzo ważny tekst, który pozwala nam myśleć o tym, że w przyszłości, do czasu dopóki nie przeminie niebo i ziemia. Myślę, że jest tutaj mowa o czasie końca Tysiącletniego Królestwa.

Mamy dzisiaj pod rozwagą kolejny fragment, w którym mocno zaakcentowano świętość, odrębność, oddzielenie od świeckości, czystość. Zauważyliście, że tutaj w ostatnich rozdziałach Księgi Ezechiela, w tym nad czym się ostatnio zastanawiamy, panuje duchowa sterylność. Nawet ołtarz miał być oczyszczony z grzechów. Ezechiela 43:20.  Kapłan przed rozpoczęciem służby w Świątyni musiał również się poddać procesowi oczyszczenie, uświęcenia; „Zaś w dniu, w którym wejdzie do Świątyni, do wewnętrznego dziedzińca, by pełnić służbę w Świątyni, niech złoży swoją ofiarę zagrzeszną.” Ezechiela 44:27

W dzisiejszych rozważaniach nie może zabraknąć dwóch fragmentów z Nowego Testamentu. „Albowiem nie powołał nas Bóg do nieczystości, ale do uświęcenia.” 1 List do Tesaloniczan 4:4

” (…) i prostujcie ścieżki dla nóg swoich, aby to, co chrome, nie zboczyło, ale raczej uzdrowione zostało.  Dążcie do pokoju ze wszystkimi i do uświęcenia, bez którego nikt nie ujrzy Pana,  bacząc, żeby nikt nie pozostał z dala od łaski Bożej” List do Hebrajczyków 12:11

Chcę być dobrze zrozumiany, nie osiągniemy świętości bez łaski Bożej, ale dzisiaj mamy taką tendencje  by nawet nie dążyć do uświęcenia… Liberalni teologowie mówią nam, Duch Święty wszystko za nas załatwi, wszystko usprawiedliwi, my nic nie musimy zrobić. Nie wysilaj się… Tymczasem Słowo zachęca nas, abyśmy dążyli do uświęcenia i czystego życia.

A lud mój uczyć będą co za różność między rzeczą świętą a splugawioną

Dalej w wierszu 23 czytamy, że kapłani będą uczyli Boży lud rozróżniać między tym, co święte, a tym, co świeckie, i będą go pouczali jak rozróżniać czyste od nieczystego. Kapłani by móc uczyć innych, sami powinni mieć zdolność rozróżniania. Czytamy o tym w Księdze Kapłańskiej 10:8-11 „I przemówił Pan do Aarona tymi słowy: (…)  abyście umieli rozróżniać między tym, co święte, a tym, co nie święte, między tym, co czyste, a tym, co nieczyste,  i abyście nauczali synów izraelskich wszystkich ustaw, które im ogłosił Pan przez Mojżesza.”

Kapłani byli odpowiedzialni za nauczanie, za „nudne gderanie”, o tym co jest święte i czyste, co jest pospolite, świeckie, plugawe i nieczyste. Co jest miłe Bogu, a co jest dla Niego obrzydliwością. Mieli pokazywać wyraźną granicę, różnicę pomiędzy tymi dwoma światami. Mieli cierpliwie i konsekwentnie uczyć, objaśniać, zwracać ludziom uwagę na rzeczy niewłaściwe, wskazywać na różnicę. Przy okazji polskie napominać, pochodzi od przypominania… Starsi we wspólnotach Nowego Testamentu nauczali, Pan Jezus powiedział do uczniów….”Idźcie tedy i czyńcie uczniami wszystkie narody, chrzcząc je w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego,  ucząc je przestrzegać wszystkiego, co wam przykazałem.” Mateusza 28:19,20 

Nawet zbawienna łaska Boża naucza nas. Apostoł Paweł napisał do Tytusa; „Albowiem objawiła się łaska Boża, zbawienna dla wszystkich ludzi,  nauczając nas, abyśmy wyrzekli się bezbożności i światowych pożądliwości i na tym doczesnym świecie wstrzemięźliwie, sprawiedliwie i pobożnie żyli,” Tytusa 2:11,12
„(…) ćwicz się natomiast w pobożności.  Albowiem ćwiczenie cielesne przynosi niewielki pożytek, pobożność natomiast do wszystkiego jest przydatna, ponieważ ma obietnicę żywota teraźniejszego i przyszłego.  Prawdziwa to mowa i warta chętnego przyjęcia;  gdyż trudzimy się i walczymy dlatego, że położyliśmy nadzieję w Bogu żywym, który jest Zbawicielem wszystkich ludzi, zwłaszcza wierzących.  To głoś i tego nauczaj.” 1 List do Tymoteusza 4:7-11

Studium Księgi Ezechiela – https://ezechiela.blogspot.com/2016/11/ezechiela-44-20-31.html