Bóg nie ma względu na osoby

Apostoł Piotr miał widzenie. Gdy wpadł w zachwycenie, „zobaczył otwarte niebo i zstępujący na niego jakiś przedmiot, podobny do wielkiego płótna, związany ze sobą czterema końcami i spuszczany ku ziemi. Były w nim wszelkie czworonożne zwierzęta ziemskie, bestie, gady i ptaki nieba. I odezwał się do niego głos: Wstań, Piotrze, zabijaj i jedz. A Piotr odpowiedział: Żadną miarą, Panie, bo nigdy nie jadłem niczego pospolitego lub nieczystego. Wtedy znowu, po raz drugi dobiegł go głos: Tego, co Bóg oczyścił, ty nie uważaj za nieczyste.„

To widzenie nie dotyczyło pokarmów ale ludzi. Piotr, jak i wielu innych Żydów, pogan traktowali jako ludzi nieczystych i pospolitych. Zaraz potem Piotr i inni bracia z Jafy stanęli na progu domu setnika Korneliusza.

Piotr powiedział do zebranych tam ludzi: „Wiecie, że nie wolno Żydowi przestawać z cudzoziemcem albo przychodzić do niego. Lecz Bóg mi pokazał, żebym żadnego człowieka nie nazywał pospolitym lub nieczystym.” Dalej czytamy; „Wtedy Piotr otworzył usta i powiedział: Prawdziwie dostrzegam, że Bóg nie ma względu na osoby [nie jest stronniczy]; Ale w każdym narodzie miły jest mu ten, kto się go boi i czyni to, co sprawiedliwe.” Dzieje Apostolskie 10 rozdział

Ta historia z Dziejów Apostolskich pokazuje, że Bóg nie jest stronniczy, a poprzez Słowo, zachęca nas abyśmy i my, szczególnie w zgromadzeniu uczniów Jezusa nie traktowali jednych lepiej niż innych. Zauważmy, że Piotr nie mówi o wszystkich ludziach, ale o tych, którzy boją się Boga i czynią to co sprawiedliwe.

Apostoł Paweł w drugim Liście do Koryntian 5:16 napisał; „Tak więc i my odtąd już nikogo nie znamy według ciała; a jeśli nawet według ciała poznaliśmy Chrystusa, to już więcej nie znamy Go w ten sposób.”

Prawdziwy naśladowca Chrystusa nie osądza ani nie ocenia ludzi na podstawie ich zewnętrznego wyglądu, wykształcenia, statusu społecznego czy ziemskich okoliczności („ciała”). Zamiast tego postrzega innych przez pryzmat nowego stworzenia Bożego i perspektywy w Chrystusie, rozumiejąc, że każdy jest nową osobą w Nim i może pojednać się z Bogiem. Taka postawa prowadzi to do rewolucyjnej przemiany w relacjach wierzących z innymi, pielęgnując bezwarunkową miłość i pojednanie, a nie osądzanie oparte na powierzchownych ludzkich standardach.

Oznaką „cielesności” jest znajomość ludzi według „ciała”.

Apostoł Jakub dodaje; „Na przykład, co byście zrobili, gdyby na wasze zgromadzenie przyszedł człowiek w wykwintnej szacie, ze złotym pierścieniem na palcu, oraz człowiek ubogi, w nieświeżym ubraniu? Jeśli zwrócilibyście uwagę na tego bogatego i zaproponowali: Usiądź tu sobie wygodnie, a ubogiemu polecili: Ty stań lub usiądź tam przy moim podnóżku, to czy nie byłby to osąd? A wy — czy nie stawialibyście siebie w roli sędziów, rozumujących jednak niewłaściwie? Posłuchajcie, moi kochani bracia, czy to nie Bóg wybrał ludzi ubogich w oczach świata, a bogatych w wierze i przez to dziedziców Królestwa, które obiecał tym, którzy Go pokochali? Wy tymczasem pogardziliście ubogim! [… jeśli] kochacie swojego bliźniego tak, jak samego siebie, postępujecie szlachetnie. Jeśli natomiast wyróżniacie jednych kosztem drugich, popełniacie grzech i w świetle Prawa jesteście przestępcami.” Jakuba 2: 2-9

W całej Biblii podkreślane  są; bezstronność Boga i Jego  sprawiedliwość. „Albowiem Pan, Bóg wasz, jest Bogiem bogów i Panem panów, Bogiem wielkim, potężnym i straszliwym, który nie ma względu na osoby…” Księga Powtórzonego Prawa 10:17

Ban Bóg; „nie okazuje względów książętom i nie wyróżnia bogatego przed ubogim, gdyż wszyscy oni są dziełem Jego rąk…” Księga Hioba 34:19