Przez ostatnie miesi\u0105ce czyta\u0142em wiele komentarzy ludzi, kt\u00f3rzy opowiadaj\u0105 o swoich do\u015bwiadczeniach zwi\u0105zanych z ko\u015bcio\u0142em. Dochodz\u0119 do wniosku, \u017ce cz\u0119stym problemem w\u015br\u00f3d nich nie jest tylko zranienie. Jest nim samotno\u015b\u0107. Nie samotno\u015b\u0107 cz\u0142owieka, kt\u00f3ry nie ma wok\u00f3\u0142 siebie ludzi. Znacznie gorsza jest samotno\u015b\u0107 cz\u0142owieka siedz\u0105cego w sali pe\u0142nej ludzi, kt\u00f3ry zastanawia si\u0119, czy ktokolwiek naprawd\u0119 go zna. To samotno\u015b\u0107 osoby, kt\u00f3ra przez lata po\u015bwi\u0119ca\u0142a sw\u00f3j czas i serce, a potem zacz\u0119\u0142a si\u0119 zastanawia\u0107, czy ktokolwiek zauwa\u017cy\u0142by, gdyby po prostu przesta\u0142a przychodzi\u0107. To samotno\u015b\u0107 cz\u0142owieka przechodz\u0105cego przez rozw\u00f3d, chorob\u0119, depresj\u0119, utrat\u0119 bliskiej osoby lub najtrudniejszy okres swojego \u017cycia, kt\u00f3ry nagle odkrywa, \u017ce znikn\u0105\u0142 z pola widzenia wszystkich wok\u00f3\u0142.<\/p>\n\n\n\n
Ile razy s\u0142ysza\u0142em podobne historie:<\/p>\n\n\n\n
\u201eNikt nie zadzwoni\u0142.\u201d<\/p>\n\n\n\n
\u201eNikt nie zapyta\u0142, co si\u0119 dzieje.\u201d<\/p>\n\n\n\n
\u201eBy\u0142em w szpitalu.\u201d<\/p>\n\n\n\n
\u201ePrze\u017cywa\u0142em \u017ca\u0142ob\u0119.\u201d<\/p>\n\n\n\n
\u201ePrzesta\u0142em przychodzi\u0107 i przez wiele miesi\u0119cy nikt nawet nie zauwa\u017cy\u0142, \u017ce mnie nie ma.\u201d<\/p>\n\n\n\n
To ju\u017c nie jest zwyk\u0142e poczucie osamotnienia. To b\u00f3l cz\u0142owieka, kt\u00f3ry by\u0142 przekonany, \u017ce nale\u017cy do wsp\u00f3lnoty, a potem zacz\u0105\u0142 si\u0119 zastanawia\u0107, czy ktokolwiek naprawd\u0119 go zna\u0142.<\/p>\n\n\n\n
Mo\u017ce dlatego tak wielu ludzi nie odchodzi od Jezusa. Odchodz\u0105 od poczucia anonimowo\u015bci. Od relacji, kt\u00f3re okaza\u0142y si\u0119 powierzchowne. Od systemu, w kt\u00f3rym \u0142atwo zauwa\u017cy\u0107 brak wolontariusza, ale trudno zauwa\u017cy\u0107 brak cz\u0142owieka.<\/p>\n\n\n\n
W pierwszym Ko\u015bciele wierz\u0105cy znali si\u0119 nawzajem. Nosili swoje ci\u0119\u017cary. P\u0142akali z p\u0142acz\u0105cymi i radowali si\u0119 z raduj\u0105cymi. Nie byli tylko uczestnikami niedzielnych spotka\u0144. Byli rodzin\u0105.<\/p>\n\n\n\n
Dlatego warto zada\u0107 sobie trudne pytanie. Jak to mo\u017cliwe, \u017ce kto\u015b mo\u017ce przez lata siedzie\u0107 obok nas tydzie\u0144 po tygodniu, a my nigdy nie poznamy jego historii? Jak to mo\u017cliwe, \u017ce cz\u0142owiek mo\u017ce znikn\u0105\u0107 z naszych spotka\u0144 i nikt nie zauwa\u017cy jego nieobecno\u015bci?<\/p>\n\n\n\n
By\u0107 mo\u017ce najwi\u0119kszym problemem wielu wsp\u00f3\u0142czesnych ko\u015bcio\u0142\u00f3w nie jest brak program\u00f3w, wydarze\u0144 czy lider\u00f3w. By\u0107 mo\u017ce problemem jest to, \u017ce coraz \u0142atwiej by\u0107 cz\u0119\u015bci\u0105 t\u0142umu, a coraz trudniej by\u0107 cz\u0119\u015bci\u0105 rodziny.<\/p>\n\n\n\n
A przecie\u017c Ko\u015bci\u00f3\u0142 Jezusa nigdy nie mia\u0142 by\u0107 miejscem, gdzie mo\u017cna znikn\u0105\u0107 niezauwa\u017conym.<\/p>\n\n\n\n
<\/p>\n\n\n\n