W historii Ko\u015bcio\u0142a by\u0142 cz\u0142owiek imieniem Ariusz z IV wieku. Ariusz by\u0142 prezbiterem w portowej dzielnicy Aleksandrii. Zaprzecza\u0142 bosko\u015bci Jezusa Chrystusa. Naucza\u0142, \u017ce Jezus by\u0142 istot\u0105 stworzon\u0105, a nie bosk\u0105, niewieczn\u0105, a zatem nie w pe\u0142ni Bogiem. Te twierdzenia zaniepokoi\u0142y przyw\u00f3dc\u00f3w Ko\u015bcio\u0142a i umie\u015bci\u0142y Ariusza na li\u015bcie os\u00f3b zagro\u017conych herezj\u0105. <\/p>\n\n\n\n
<\/p>\n\n\n\n
Problem polega\u0142 jednak na tym, \u017ce Ariusz by\u0142 nie tylko heretykiem. By\u0142 poet\u0105 i muzykiem. Pisa\u0142 piosenki. Chwytliwe piosenki. Pomys\u0142owe piosenki. Piosenki \u0142atwe do zapami\u0119tania i przyjemne do \u015bpiewania. Tre\u015b\u0107 jego piosenek? Jezus i jego nie-boska natura. Hymny przepe\u0142nione fa\u0142szywym nauczaniem. Ariusz mieszka\u0142 w t\u0119tni\u0105cej \u017cyciem metropolii Aleksandrii. By\u0142o to miasto handlowe, robotnicze i pe\u0142ne muzycznych mo\u017cliwo\u015bci. Marynarze w dokach \u015bpiewali podczas pracy. Kupcy na szlakach wodnych podchwytywali melodie. Kupcy wje\u017cd\u017caj\u0105cy i wyje\u017cd\u017caj\u0105cy z miasta \u015bpiewali pie\u015bni podczas podr\u00f3\u017cy. Muzyka sta\u0142a si\u0119 kluczowym \u015brodkiem, za pomoc\u0105 kt\u00f3rego zatruta teologia Ariusza rozprzestrzenia\u0142a si\u0119 w\u015br\u00f3d mas. Jego hymny rozbrzmiewa\u0142y w powietrzu. W miejscach pracy, na ulicach, a ostatecznie nawet w ko\u015bciele. To nie by\u0142 ma\u0142y kryzys. Doprowadzi\u0142 do roz\u0142amu w Ko\u015bciele. Kiedy przyw\u00f3dcy Ko\u015bcio\u0142a, tacy jak Atanazy, zdali sobie spraw\u0119 z popularno\u015bci pogl\u0105d\u00f3w Ariusza, podnie\u015bli alarm ko\u015bcielny. Konflikt dotar\u0142 do uszu cesarza Konstantyna, kt\u00f3ry zwo\u0142a\u0142 specjalne zebranie, aby zmierzy\u0107 si\u0119 z problemem i ustali\u0107, jaka powinna by\u0107 oficjalna wiara Ko\u015bcio\u0142a. <\/p>\n\n\n\n
<\/p>\n\n\n\n
Tym specjalnym zebraniem by\u0142 Sob\u00f3r Nicejski w 325 roku n.e. Na tym zebraniu dosz\u0142o do kilku pami\u0119tnych wydarze\u0144. Jednym z nich by\u0142 Sob\u00f3r, w kt\u00f3rym \u015bw. Miko\u0142aj uderzy\u0142 Ariusza w twarz. To nie \u017cart. Nie m\u00f3g\u0142 ju\u017c znie\u015b\u0107 s\u0142uchania, jak Ariusz wyg\u0142asza swoj\u0105 herezj\u0119. Po drugie, przyw\u00f3dcy Ko\u015bcio\u0142a opracowali oficjalny dokument, aby sformu\u0142owa\u0107 ortodoksyjne wierzenia Ko\u015bcio\u0142a. Tym dokumentem by\u0142o Credo Nicejskie. Podejrzewam, \u017ce o nim s\u0142yszeli\u015bcie. Jest do\u015b\u0107 znane. Definiuje bosko\u015b\u0107 Chrystusa w spos\u00f3b jednoznaczny. Trzeci\u0105 rzecz\u0105, kt\u00f3ra si\u0119 wydarzy\u0142a, by\u0142o wygnanie Ariusza za herezj\u0119. Dobrze, \u017ce si\u0119 go pozbyli\u015bmy! <\/p>\n\n\n\n
<\/p>\n\n\n\n
Sk\u0105d o tym wiemy? M.in z zapisk\u00f3w Atanazego, kt\u00f3ry w swoich rozwa\u017caniach napisa\u0142: „Ariusz na\u015bladowa\u0142 rozwi\u0105z\u0142y i zniewie\u015bcia\u0142y ton, pisz\u0105c \u201eThaliae\u201d [„Uczt\u0119”, pie\u015bni, kt\u00f3re Ariusz napisa\u0142, aby \u015bpiewa\u0107 je na ucztach]; a zatem kto porzuciwszy wyrocznie Pisma \u015awi\u0119tego, nazywa \u201eThaliae\u201d Ariusza now\u0105 m\u0105dro\u015bci\u0105? I s\u0142usznie, bo g\u0142osz\u0105 now\u0105 herezj\u0119. St\u0105d mo\u017ce dziwi\u0107, \u017ce cho\u0107 wielu napisa\u0142o wiele traktat\u00f3w i obfitych homilii o Starym i Nowym Testamencie, to jednak w \u017cadnym z nich nie ma Thalii; ani nawet w\u015br\u00f3d bardziej szanowanych pogan, lecz jedynie w\u015br\u00f3d tych, kt\u00f3rzy \u015bpiewaj\u0105 takie melodie nad kielichami, w\u015br\u00f3d wiwat\u00f3w i \u017cart\u00f3w, gdy ludzie s\u0105 weseli, by reszta mog\u0142a si\u0119 \u015bmia\u0107; […] C\u00f3\u017c bowiem bardziej przystoi mu, gdy chce wyst\u0105pi\u0107 przeciwko Zbawicielowi, ni\u017c rzuci\u0107 swoje n\u0119dzne s\u0142owa bezbo\u017cno\u015bci w rozwi\u0105z\u0142e i lu\u017ane metrum?”<\/p>\n\n\n\n
Po co m\u00f3wi\u0107 o heretyku o muzycznych uzdolnieniach? Bo my\u015bl\u0119, \u017ce Ariusz mia\u0142 racj\u0119. Pie\u015bni maj\u0105 moc. Jednym z moich ulubionych rozdzia\u0142\u00f3w w Biblii jest pie\u015b\u0144. To Psalm 46. Psalmy s\u0105 natchnione. Sprawd\u017acie pocz\u0105tek Psalmu 46. Do dyrygenta. Syn\u00f3w Koracha. Wed\u0142ug Alamot. Pie\u015b\u0144. To wa\u017cne wersety! M\u00f3wi\u0105 nam, \u017ce prawdy, kt\u00f3re nast\u0119puj\u0105 (wszystkie 11 werset\u00f3w), zosta\u0142y u\u0142o\u017cone w muzyk\u0119 i przeznaczone do \u015bpiewania i celebrowania przez lud Bo\u017cy. Czy potrafisz sobie wyobrazi\u0107 co\u015b pot\u0119\u017cniejszego, co mog\u0142oby ci przypomnie\u0107 w kryzysie ni\u017c: \u201eB\u00f3g jest nasz\u0105 ucieczk\u0105 i si\u0142\u0105. Pomoc\u0105 najpewniejsz\u0105 w czasie utrapienia. Dlatego nie b\u0119dziemy si\u0119 l\u0119ka\u0107\u201d? <\/p>\n\n\n\n
<\/p>\n\n\n\n
Marcin Luter wykorzysta\u0142 ide\u0119 nowoczesnej muzyki jako \u015brodka przekazu, zestawiaj\u0105c Psalm 46 z muzyk\u0105 swoich czas\u00f3w (podobno melodie zaczerpn\u0105\u0142 z pub\u00f3w) i daj\u0105c nam hymn \u201ePot\u0119\u017cna Twierdza\u201d. Historia uczy nas, \u017ce gdy konflikt wok\u00f3\u0142 reformacji osi\u0105gn\u0105\u0142 punkt kulminacyjny, Luter chwyta\u0142 swojego przyjaciela Melanchtona i krzycza\u0142: \u201eChod\u017a Filipie! Za\u015bpiewajmy Psalm 46 i pozw\u00f3lmy diab\u0142u dzia\u0142a\u0107!\u201d. <\/p>\n\n\n\n
<\/p>\n\n\n\n
Je\u015bli spojrzysz na popularne piosenki na przestrzeni dziej\u00f3w, zawsze maj\u0105 one dwa wsp\u00f3lne motywy: chwytliw\u0105 melodi\u0119 i mocne przes\u0142anie. Nie trzeba by\u0107 heretykiem, aby komponowa\u0107 niebezpieczne, wprowadzaj\u0105ce w b\u0142\u0105d piosenki. I nie trzeba by\u0107 heretykiem, \u017ceby je \u015bpiewa\u0107. B\u00f3g wie, \u017ce muzyka ma moc. My te\u017c. Szatan te\u017c. W ko\u0144cu to on by\u0142 dyrygentem ch\u00f3ru w niebie. Prawdziwa historia. Sprawd\u017a Ezechiela 28, kiedy b\u0119dziesz mia\u0142 czas. <\/p>\n\n\n\n
<\/p>\n\n\n\n
„By\u0142e\u015b w Edenie, ogrodzie Bo\u017cym; twoim nakryciem by\u0142 wszelki drogi kamie\u0144: karneol, topaz i jaspis, chryzolit, onyks i beryl, szafir, karbunku\u0142 i szmaragd oraz z\u0142oto. Wykonanie twoich b\u0119benk\u00f3w i flet\u00f3w zosta\u0142o przygotowane w dniu, kiedy zosta\u0142e\u015b stworzony. <\/strong>Ty jeste\u015b namaszczonym cherubinem nakrywaj\u0105cym; ja ci\u0119 ustanowi\u0142em. By\u0142e\u015b na \u015bwi\u0119tej g\u00f3rze Boga, przechadza\u0142e\u015b si\u0119 w\u015br\u00f3d kamieni ognistych. By\u0142e\u015b doskona\u0142y w swoich drogach od dnia, kiedy zosta\u0142e\u015b stworzony, a\u017c znalaz\u0142a si\u0119 w tobie nieprawo\u015b\u0107.” Ksi\u0119ga Ezechiela 28: 13-15<\/p>\n\n\n\n Kiedy\u015b zdarzy\u0142o mi si\u0119, \u017ce cytowa\u0142em z pami\u0119ci jaki\u015b werset z Biblii, kt\u00f3ry by\u0142 jedynie fraz\u0105 z jakie\u015b pie\u015bni. W naszych umys\u0142ach, w pod\u015bwiadomo\u015bci s\u0105 s\u0142owa pie\u015bni, kt\u00f3re zakodowali\u015bmy jako S\u0142owo Bo\u017ce, a kt\u00f3re cz\u0119sto s\u0105 sprzeczne z tym S\u0142owem.<\/p>\n\n\n\n Obecnie, musimy by\u0107 tego \u015bwiadomi, \u017ce pie\u015b\u0144 mo\u017ce w swojej tre\u015bci przemyca\u0107 niebezpieczne fa\u0142szywe nauki i herezje. \u017be \u015bpiewane teksty bardziej uwielbiaj\u0105 cz\u0142owieka ni\u017c Boga, a nawet pr\u00f3buj\u0105 wymusi\u0107 na Bogu realizacj\u0119 naszej woli. <\/p>\n\n\n\n <\/p>\n\n\n\n