„Strasznie jest wpa\u015b\u0107 w r\u0119ce \u017cywego Boga!\u00a0 Przypomnijcie te\u017c sobie wcze\u015bniejsze dni, w kt\u00f3rych – ju\u017c jako o\u015bwieceni – przetrwali\u015bcie wielkie zmagania z cierpieniami,\u00a0 czy to jako publicznie zawstydzani przez zniewagi i udr\u0119ki, czy te\u017c jako stoj\u0105cy u boku tych, kt\u00f3rych tak traktowano.\u00a0 Bo te\u017c z wi\u0119\u017aniami dzielili\u015bcie cierpienia i z rado\u015bci\u0105 przyj\u0119li\u015bcie grabie\u017c swego mienia, wiedz\u0105c, \u017ce sami posiadacie maj\u0105tek lepszy – i trwa\u0142y.\u00a0 Nie tra\u0107cie wi\u0119c swojej ufnej odwagi, w kt\u00f3rej zawarta jest wielka nagroda.\u00a0 Wytrwa\u0142o\u015bci wam bowiem potrzeba, aby\u015bcie, po wype\u0142nieniu woli Boga, dost\u0105pili spe\u0142nienia obietnicy.” Przek\u0142ad dos\u0142owny<\/p>\n\n\n\n
<\/p>\n\n\n\n
\u201eStraszna to rzecz wpa\u015b\u0107 w r\u0119ce Boga \u017cywego\u201d.\u00a0To jedno z najbardziej otrze\u017awiaj\u0105cych stwierdze\u0144 w Biblii. Po ostrze\u017ceniu przed konsekwencjami odrzucenia Jezusa (List do Hebrajczyk\u00f3w 10:26-30), autor Listu do Hebrajczyk\u00f3w podsumowuje my\u015bl s\u0142owami: \u201eStraszna to rzecz wpa\u015b\u0107 w r\u0119ce Boga \u017cywego\u201d. S\u0142owo \u201estraszna\u201d nie oznacza, \u017ce \u200b\u200bB\u00f3g jest okrutny lub niesprawiedliwy \u2013 oznacza, \u017ce \u200b\u200bstani\u0119cie przed Nim na s\u0105dzie bez os\u0142ony Jezusa jest przera\u017caj\u0105ce.<\/p>\n\n\n\n
<\/p>\n\n\n\n
Te s\u0142owa nie m\u00f3wi\u0105 o strachu przed kim\u015b, kto kocha Boga i z Nim kroczy \u2013 chodzi o strach kogo\u015b, kto \u015bwiadomie Go odrzuca, wycofuje si\u0119, depcze krew Chrystusa, a na koniec staje przed \u015bwi\u0119tym S\u0119dzi\u0105. B\u00f3g nie jest martwy ani daleki \u2013 On \u017cyje i dzia\u0142a, i On przyniesie doskona\u0142\u0105 sprawiedliwo\u015b\u0107. To w\u0142a\u015bnie czyni ten werset tak powa\u017cnym. Je\u015bli jeste\u015bmy w Chrystusie, wpadamy w r\u0119ce \u0142askawego Ojca. Ale je\u015bli odrzucamy Chrystusa, wpadamy w r\u0119ce sprawiedliwego S\u0119dziego. <\/p>\n\n\n\n
<\/p>\n\n\n\n
Werset 31 jest celowo kr\u00f3tki i donios\u0142y. Zako\u0144cza on dramatycznie d\u0142ug\u0105, ostrzegawcz\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 Listu do Hebrajczyk\u00f3w 10:26-30. Fraza \u201ewpa\u015b\u0107 w czyje\u015b r\u0119ce\u201d przywo\u0142uje na my\u015bl bezradno\u015b\u0107 \u2013 nie da si\u0119 uciec przed moc\u0105 i sprawiedliwo\u015bci\u0105 Boga – S\u0119dziego. W Pi\u015bmie \u015awi\u0119tym bycie w czyich\u015b r\u0119kach cz\u0119sto oznacza bycie pod czyj\u0105\u015b kontrol\u0105 lub os\u0105dem. Nazywanie Boga \u201eBogiem \u017cywym\u201d jest znacz\u0105ce. Nie jest On bierny, nieobecny ani oboj\u0119tny. Jest \u017cywy, \u015bwiadomy i zaanga\u017cowany \u2013 i b\u0119dzie dzia\u0142a\u0142 zgodnie ze swoj\u0105 \u015bwi\u0119to\u015bci\u0105 i prawd\u0105. Ten ton ma poruszy\u0107 serce. To nie tylko informacja \u2013 to pro\u015bba o powa\u017cne potraktowanie tego ostrze\u017cenia. <\/p>\n\n\n\n
<\/p>\n\n\n\n
\u201ePoka\u017c\u0119 wam natomiast, kogo macie si\u0119 ba\u0107: B\u00f3jcie si\u0119 Tego, kt\u00f3ry, gdy zabije, ma w\u0142adz\u0119 wrzuci\u0107 do Gehenny, to wam m\u00f3wi\u0119, Tego si\u0119 b\u00f3jcie.\u201d \u0141ukasza 12:5; „B\u00f3g nasz jest ogniem trawi\u0105cym.\u201d List do Hebrajczyk\u00f3w 12:29; \u201eKt\u00f3\u017c oprze si\u0119 Jego zapalczywo\u015bci? Kt\u00f3\u017c wytrzyma Jego zapalczywo\u015b\u0107?\u201d Nahuma 1:6<\/p>\n\n\n\n
<\/p>\n\n\n\n
Co zrobi\u0107 by nie wpa\u015b\u0107 w r\u0119ce S\u0119dziego? <\/p>\n\n\n\n Zwrot \u201eotrzymali \u015bwiat\u0142o\u201d prawdopodobnie odnosi si\u0119 do ich nawr\u00f3cenia \u2013 czasu, kiedy po raz pierwszy uwierzyli w Jezusa. Ta decyzja wywo\u0142a\u0142a burz\u0119 sprzeciwu, cz\u0119sto srogich prze\u015bladowa\u0144. Ale nawet w obliczu tego wytrwali. Ten fragment listu pr\u00f3buje o\u017cywi\u0107 to wspomnienie \u2013 nie po to, by \u017cy\u0107 przesz\u0142o\u015bci\u0105, ale by pami\u0119ta\u0107, jak daleko B\u00f3g ich ju\u017c zaprowadzi\u0142.<\/p>\n\n\n\n Po przypomnieniu wierz\u0105cym o ich wczesnej wytrwa\u0142o\u015bci w cierpieniach, autor podaje teraz wi\u0119cej szczeg\u00f3\u0142\u00f3w na temat tego, jak to wygl\u0105da\u0142o. M\u00f3wi, \u017ce prze\u017cyli chwile, gdy byli publicznie zniewa\u017cani i prze\u015bladowani \u2013 wy\u015bmiewani, zawstydzani, a by\u0107 mo\u017ce nawet fizycznie okaleczani za swoj\u0105 wiar\u0119. Ale nawet gdy nie byli bezpo\u015brednio atakowani, stali rami\u0119 w rami\u0119 z innymi, kt\u00f3rzy cierpieli, decyduj\u0105c si\u0119 na dzielenie si\u0119 trudno\u015bciami zamiast si\u0119 wycofywa\u0107. Takie wsparcie i solidarno\u015b\u0107 wymagaj\u0105 odwagi. \u015awiadcz\u0105 o prawdziwej mi\u0142o\u015bci i oddaniu zar\u00f3wno Bogu, jak i Jego ludowi. Sedno sprawy jest jasne: ju\u017c cierpieli\u015bcie dla Chrystusa i wytrwali\u015bcie \u2013 nie cofajcie si\u0119 teraz. Je\u015bli byli\u015bcie wierni wtedy, mo\u017cecie pozosta\u0107 wierni teraz.<\/strong> <\/p>\n\n\n\n <\/p>\n\n\n\n \u00a0W I wieku n.e. pod\u0105\u017canie za Jezusem mog\u0142o kosztowa\u0107 reputacj\u0119, wi\u0119zy rodzinne, maj\u0105tek, a nawet \u017cycie. Wielu wierz\u0105cych \u017byd\u00f3w spotka\u0142o si\u0119 z publicznym wstydem w synagogach, odrzuceniem ze strony spo\u0142eczno\u015bci oraz prze\u015bladowaniami ze strony w\u0142adz religijnych i politycznych. Niekt\u00f3rzy mogli zosta\u0107 postawieni przed s\u0105dem, uwi\u0119zieni lub pozbawieni maj\u0105tku (o czym wspomina werset 34). Inni obserwowali, jak ich przyjaciele przez to przechodz\u0105, i musieli wybiera\u0107: stan\u0105\u0107 z nimi i zaryzykowa\u0107 to samo traktowanie, czy odej\u015b\u0107 i ratowa\u0107 siebie. Ten werset oddaje szacunek tym, kt\u00f3rzy zdecydowali si\u0119 trwa\u0107 niez\u0142omnie \u2013 nawet je\u015bli co\u015b ich to kosztowa\u0142o. To wezwanie, by pami\u0119ta\u0107 o swojej dawnej odwadze i nie porzuca\u0107 jej teraz.<\/strong> <\/p>\n\n\n\n <\/p>\n\n\n\n W czasie prze\u015bladowa\u0144 jak wa\u017cne jest, \u017ce kto\u015b stoi obok, jedni drugich wspieraj\u0105.\u00a0 Autor chwali wsp\u00f3\u0142towarzyszy prze\u015bladowa\u0144 za wsp\u00f3\u0142czucie i odwag\u0119 \u2013 stan\u0119li jako bracia przy wsp\u00f3\u0142wyznawcach, kt\u00f3rzy zostali wtr\u0105ceni do wi\u0119zienia, a im samym odebrano ich maj\u0105tek. Co jeszcze bardziej zdumiewaj\u0105ce, przyj\u0119li t\u0119 strat\u0119 z rado\u015bci\u0105. Dlaczego rado\u015b\u0107? Poniewa\u017c ich oczy zwr\u00f3cone by\u0142y na co\u015b wi\u0119kszego. Nie cenili tylko swoich d\u00f3br materialnych \u2013 byli zakotwiczeni w wiecznych skarbach obiecanych przez Boga. Wiedzieli, \u017ce w Chrystusie maj\u0105 co\u015b lepszego ni\u017c wszystko, co ten \u015bwiat m\u00f3g\u0142by im da\u0107 lub zabra\u0107. Ten fragment to wymowny obraz prawdziwej wiary \u2013 wiary, kt\u00f3ra lu\u017ano trzyma si\u0119 rzeczy doczesnych, a mocno trzyma si\u0119 wiecznej nadziei. <\/p>\n\n\n\n <\/p>\n\n\n\n W pocz\u0105tkach Ko\u015bcio\u0142a wierz\u0105cy cz\u0119sto spotykali si\u0119 z prze\u015bladowaniami zar\u00f3wno ze strony \u017cydowskich przyw\u00f3dc\u00f3w religijnych, jak i rzymskich w\u0142adz. Chrze\u015bcijanie byli czasami wi\u0119zieni za g\u0142oszenie Jezusa, a ci, kt\u00f3rzy ich wspierali, r\u00f3wnie\u017c mogli by\u0107 celem atak\u00f3w. Maj\u0105tek by\u0142 konfiskowany, domy napadane, a rodziny rozdzielane. Ludzie czytaj\u0105cy ten list do\u015bwiadczyli tego. Widzieli, jak ich przyjaciele trafiali do wi\u0119zienia, a sami ponie\u015bli straty. Ale nie cofn\u0119li si\u0119 \u2013 wytrwali i robili to z rado\u015bci\u0105. Ta rado\u015b\u0107 nie wynika\u0142a z lubienia b\u00f3lu. Wynika\u0142a z wiary w wi\u0119ksz\u0105 nagrod\u0119 i z prze\u015bwiadczenia, \u017ce si\u0119 jest po w\u0142a\u015bciwej stronie. <\/p>\n\n\n\n <\/p>\n\n\n\n Po drugie; nie poddawaj si\u0119…<\/strong> <\/p>\n\n\n\n Po trzecie; wytrwa\u0142o\u015b\u0107 ma znaczenie…<\/strong><\/p>\n\n\n\n \u00a0Wiara to nie tylko mocny start \u2013 to r\u00f3wnie\u017c wspania\u0142e zako\u0144czenie. Zaufanie Chrystusowi przynosi nagrod\u0119. B\u00f3g uhonoruje tych, kt\u00f3rzy pozostaj\u0105 Mu wierni. Wierz\u0105cy maj\u0105 swoj\u0105 rol\u0119 do odegrania. Jeste\u015bmy powo\u0142ani, aby niezachwianie trwa\u0107 na mocnym gruncie, trwa\u0107 mocno i nie porzuca\u0107 naszego zaufania do Boga. To r\u00f3wnie\u017c przypomnienie, \u017ce B\u00f3g nagradza wierno\u015b\u0107, a nie wygod\u0119, popularno\u015b\u0107 czy zewn\u0119trzny sukces. <\/p>\n\n\n\n
Po pierwsze; Przypomnij sobie…<\/strong>
\u201ePrzypomnijcie sobie owe dawne dni, gdy\u015bcie otrzymali \u015bwiat\u0142o, gdy\u015bcie wytrwali w wielkiej walce i cierpieniu\u201d.\u00a0 Po udzieleniu powa\u017cnego ostrze\u017cenia przed niebezpiecze\u0144stwem odwr\u00f3cenia si\u0119 od Jezusa (wersety 26-31), autor Listu do Hebrajczyk\u00f3w zmienia temat w wersecie 32. Przypomina wierz\u0105cym o ich dawnej wierno\u015bci. Ka\u017ce im pami\u0119ta\u0107 o dawnych dniach \u2013 tych pierwszych chwilach po poznaniu prawdy Chrystusa (\u201eotrzymaniu \u015bwiat\u0142a\u201d) \u2013 kiedy ich wiara by\u0142a \u015bwie\u017ca i prawdziwa, nap\u0119dzani pierwsz\u0105 mi\u0142o\u015bci\u0105,\u00a0 znosili dzi\u0119ki niej cierpienia. Ci wierz\u0105cy przeszli ju\u017c przez trudne chwile. Ich wiara wiele ich kosztowa\u0142a. Spotkali si\u0119 z przeciwno\u015bciami, byli \u017ale traktowani i stan\u0119li w obliczu prawdziwej duchowej walki, ale si\u0119 nie poddali. Ten werset jest wezwaniem do pami\u0119tania o ich dawnej wytrwa\u0142o\u015bci, aby wzbudzi\u0107 w nich odwag\u0119 na obecn\u0105 chwil\u0119. To tak, jakby autor m\u00f3wi\u0142: \u201eNie zapominajcie, przez co ju\u017c przeszli\u015bcie. Je\u015bli wytrwali\u015bcie wcze\u015bniej, wytrwacie i teraz\u201d.<\/strong> <\/p>\n\n\n\n
W dzisiejszym fragmencie mamy zawart\u0105 ogromn\u0105\u00a0zach\u0119t\u0119 dla wierz\u0105cych, kt\u00f3rzy zmagaj\u0105 si\u0119 z trudno\u015bciami. Po przypomnieniu im o ich dawnej wierno\u015bci w obliczu cierpienia i straty (wersety 32\u201334), autor m\u00f3wi im teraz wprost: nie poddawajcie si\u0119. Nie porzucajcie swojej ufno\u015bci \u2013 \u015bmia\u0142ej, niezachwianej wiary, jak\u0105 pok\u0142adali\u015bcie w Bogu i Jego obietnicach. Ten rodzaj \u201eufno\u015bci\u201d, o kt\u00f3rym tu mowa, to nie jaka\u015b wynios\u0142o\u015b\u0107, ani fa\u0142szywa pewno\u015b\u0107 siebie. To pewno\u015b\u0107 wiary \u2013 odwaga p\u0142yn\u0105ca z zaufania do tego, co powiedzia\u0142 B\u00f3g, nawet gdy \u017cycie jest trudne. Autor zach\u0119ca ich, aby wytrwali, poniewa\u017c ta ufno\u015b\u0107 \u201eb\u0119dzie obficie nagrodzona\u201d. B\u00f3g widzi ka\u017cdy akt wiary i jest wierny, by wynagrodzi\u0107 tych, kt\u00f3rzy wytrwaj\u0105. Ten werset nie dotyczy tylko emocjonalnego trzymania si\u0119 wiary. Chodzi o to, by nie rezygnowa\u0107 nawet gdy presja jest ogromna. To wezwanie do pozostania trwale zakorzenionym w Chrystusie, wiedz\u0105c, \u017ce B\u00f3g ostatecznie to uszanuje. <\/p>\n\n\n\n
\u00a0Werset 35 zaczyna si\u0119 od s\u0142\u00f3w \u201edlatego wi\u0119c\u201d, nawi\u0105zuj\u0105c bezpo\u015brednio do poprzednich my\u015bli. Opiera si\u0119 na wspomnieniu dawnej wytrwa\u0142o\u015bci i rado\u015bci p\u0142yn\u0105cej ze \u015bwiadomo\u015bci, \u017ce maj\u0105 co\u015b lepszego. Teraz m\u00f3wi: w oparciu o to wszystko, nie odrzucaj swojej pewno\u015bci siebie. Sformu\u0142owanie \u201eodrzuci\u0107\u201d sugeruje nieostro\u017cne lub celowe dzia\u0142anie \u2013 co\u015b, czego mo\u017cna by\u0142o unikn\u0105\u0107. Czytelnicy byli w niebezpiecze\u0144stwie odrzucenia tego, co kiedy\u015b by\u0142o dla nich najwa\u017cniejsze. Zach\u0119ta jest stanowcza: nie r\u00f3b tego. \u201eObficie wynagrodzeni\u201d to nadzieja na wieczne obietnice Boga \u2013 zbawienie, rado\u015b\u0107, chwa\u0142\u0119 i wieczn\u0105 blisko\u015b\u0107 z Nim. Sformu\u0142owanie to wskazuje na co\u015b o wiele wi\u0119kszego ni\u017c wszystko, co mo\u017ce da\u0107 ten \u015bwiat.\u00a0
\u00a0„Lecz Chrystus jest jako Syn w swoim domu; domem Jego my jeste\u015bmy, je\u015bli tylko ufn\u0105 odwag\u0119 i chlub\u0119 z nadziei zachowamy niewzruszenie a\u017c do ko\u0144ca.” List do Hebrajczyk\u00f3w 3:6\u00a0<\/p>\n\n\n\n