Ja si\u0119 nie skar\u017c\u0119 na sw\u00f3j los,
Potulna jestem jak baranek.
I tylko mam nadziej\u0119, \u017ce
\u017be chyba wiesz, co robisz, Panie.
To s\u0142owa jednej z piosenek kt\u00f3re \u015bpiewa\u0142a Edyta Geppert. Kiedy my\u015bl\u0119 o Hiobie, zadaj\u0119 sobie pytanie, czy Hiob nie skar\u017cy\u0142 si\u0119 na sw\u00f3j los? I cho\u0107 czasami z nadziej\u0105 przyznawa\u0142, \u017ce B\u00f3g wie co robi, nie by\u0142 potulny jak baranek.<\/p>\n\n\n\n
<\/p>\n\n\n\n
W jednej z bolesnych refleksji Hiob wyznaje; „O gdyby dok\u0142adnie zwa\u017cono moj\u0105 udr\u0119k\u0119 i w\u0142o\u017cono na szal\u0119 ca\u0142e moje nieszcz\u0119\u015bcie! By\u0142oby to ci\u0119\u017csze ni\u017c piasek morski.”<\/strong> H 6:2,3<\/p>\n\n\n\n <\/p>\n\n\n\n Na podstawie wszystkich m\u00f3w Hioba, widzimy, jak Hiob kieruje pod adresem Pana Boga sporo zarzut\u00f3w, a to, \u017ce go osaczy\u0142 H 3:23, otoczy\u0142 murem, lub skierowa\u0142 w niego zatrute strza\u0142y H 6:4, a to, \u017ce mo\u017ce go zmia\u017cd\u017cy\u0107 H 6:9, \u017ce jest pod pr\u0119gierzem Bo\u017cej r\u00f3zgi, a groza Bo\u017ca go przera\u017ca H 9:33; Hiob obawia\u0142 si\u0119, \u017ce gdy tylko podniesie g\u0142ow\u0119, B\u00f3g zapoluje na niego, jak lew na ofiar\u0119 i rozszarpie go H 10:16.<\/p>\n\n\n\n <\/p>\n\n\n\n Skar\u017cy si\u0119, \u017ce B\u00f3g zaku\u0142 jego nogi w kajdany, a na podeszwach st\u00f3p po\u0142o\u017cy\u0142 znaki, aby nie m\u00f3g\u0142 nigdzie uciec H 13: 27. Rozgoryczony narzeka, \u017ce B\u00f3g si\u0119 od niego oddali\u0142, zakrywa swoje oblicze, a nawet\u00a0 traktuje go jak wroga H 13: 24. <\/p>\n\n\n\n <\/p>\n\n\n\n Zarzuca Bogu, \u017ce \u201eZagrodzi\u0142 mu drog\u0119, aby nie m\u00f3g\u0142 przej\u015b\u0107, okry\u0142 jego \u015bcie\u017cki ciemno\u015bci\u0105\u201d H 19:8, oraz, \u017ce pozbawi\u0142 go godno\u015bci i zdj\u0105\u0142 z jego g\u0142owy koron\u0119. H 19:9.<\/p>\n\n\n\n <\/p>\n\n\n\n W 30 rozdziale mamy zapisane kolejne zarzuty, \u017ce B\u00f3g rozlu\u017ani\u0142 jego sznur i upokorzy\u0142 go, dlatego ludzie \u015bmiej\u0105 si\u0119 z niego, a nawet pluj\u0105 mu w twarz w. 11, \u017ce B\u00f3g z wielk\u0105 si\u0142\u0105 uchwyci\u0142 jego szat\u0119 i \u015bciska go, niczym ciasny ko\u0142nierz szyj\u0119 w.18. Dalej m\u00f3wi bardzo dosadnie, \u017ce B\u00f3g \u015bcisn\u0105\u0142 go a nast\u0119pnie rzuci\u0142 w b\u0142oto w.19. <\/p>\n\n\n\n <\/p>\n\n\n\n Hiob skar\u017cy si\u0119 na Boga i m\u00f3wi „Wo\u0142am do ciebie, ale nie zwa\u017casz na mnie; sta\u0142e\u015b si\u0119 dla mnie okrutny, swoj\u0105 mocn\u0105 r\u0119k\u0105, zwalczasz mnie w.20,21. Sprawiasz, \u017ce gin\u0119 w burzy w.22, <\/p>\n\n\n\n <\/p>\n\n\n\n a\u017c w ko\u0144cu stwierdza – „Tak, wiem, \u017ce chcesz mnie wyda\u0107 na \u015bmier\u0107…” w.23.<\/p>\n\n\n\n <\/p>\n\n\n\n